Een gemiddelde soapaflevering was er niets bij. In 2009 kon het metalpubliek meegenieten van de interne strubbelingen waaraan de vanuit artistiek oogpunt zeer succesvolle folk/blackmetalband Negură Bunget ten prooi viel. Nadat enkele meningsverschillen ervoor zorgden dat de band uiteen zou gaan, bleek Negru – de drummer – bij nader inzien toch geen heil te zien in een definitief einde van Negură Bunget en besloot daarom om onder dezelfde naam, met een vrijwel geheel nieuwe line-up, door te gaan. Een daad waar de overige bandleden (Sol Faur en Hupogrammos, bovendien verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de muziek) nu niet bepaald de charme van konden inzien.

Nadat de noodzakelijke vuile was is buiten gehangen, lijkt het publiek de grote winnaar te zijn. Naast een zeer verdienstelijk nieuw album van (het nieuwe) Negură Bunget, leverden Sol Faur en Hupogrammos vorig jaar de langverwachte debuutplaat van hun nieuwe band Dordeduh af. En het is geen korte zit geworden, want met een speelduur van 78 minuten is de schijf tot aan de nok toe gevuld. De hamvraag is echter of Dar De Duh zich kan meten met het eerdere werk van Negură Bunget. Wie komt er als ‘winnaar’ uit de strijd?

Dar De Duh is in ieder geval een album geworden dat een behoorlijke bezinkingsperiode van de luisteraar vraagt. Alleen het zestien minuten durende Jind De Tronuri is al een hele muzikale reis op zich: mystieke, complexe folk/blackmetal die enorm rijk aan ideeën is. Daar waar het werk van Negură Bunget zich al lastig in een hokje liet plaatsen, is dat bij Dordeduh misschien nog wel minder het geval. Bij vlagen doet het materiaal lichtelijk aan Lunar Aurora denken (de mystieke sfeer) – en ook een referentie als Sólstafir spookt af en toe door mijn hoofd (het statige, diepzinnige karakter van de muziek in combinatie met de gelaagdheid van de nummers) - maar het zijn vergelijkingen die maar zeer ten dele opgaan. Natuurlijk ligt de muziek in het verlengde van Negură Bunget, maar de reikwijdte is wel enorm toegenomen (bijvoorbeeld door de veelvuldig aanwezige cleane zang).

Regelmatig slaat Dordeduh namelijk ook weer een heel andere richting in, nu eens met ingetogen, traditionele folkpassages, dan weer met mysterieuze, dromerige ambientinvloeden (E-an-na). Dit nummer loopt vervolgens weer naadloos over in het veel stevigere, door verrassend druk en chaotisch gitaarwerk voortgedreven Calea Roților De Foc. Het is een perfecte illustratie van de rijkdom en veelzijdigheid van Dar De Duh. Mystieke folkinvloeden worden naadloos tot een geheel geweven met eigenzinnige black metal, kalm voortkabbelende intermezzo’s en progressieve, verassende wendingen. Individuele nummers eruit lichten heeft nauwelijks zin: Dar De Duh is een muzikale ontdekkingsreis die de luisteraar naar de diepgewortelde roots van deze band meeneemt. Het beste advies is dan ook: nestel je in je favoriete stoel, pak er een goed glas drank bij, en laat de reis over je heen komen.

Tracklist:
1. Jind De Tronuri
2. Flăcărarii
3. E-an-na
4. Calea Roților De Foc
5. Pândarul
6. Zuh
7. Cumpăt
8. Dojană