The Daemon Throne maakt al direct duidelijk dat deze band nog steeds vol energie zit. Letterlijk vanaf de eerste seconde spuwt Tsjuder een inferno aan haat en agressie op de argeloze toehoorder af. Toch hebben de heren meer in petto dan bot gebeuk. Zo bevat Fra En Råtten Kiste een aantal log groovende midtempostukken, die nog eens extra worden versterkt door het Abbath-achtige ‘uh’ waarvan frontman Nag zich regelmatig bedient. Voldsherskeren rost als een waanzinnige, maar is tegelijkertijd enorm catchy door het sublieme gitaarwerk. Ook Slakt is weer zo’n monsterlijk vet groovend nummer, dat opvalt door zijn smerige rock–'n–roll-vibe, waardoor de band bij vlagen zelfs als een soort helse variant van Motörhead overkomt.
In vergelijking met Desert Northern Hell valt vooral op dat de productie van deze nieuwe plaat wat schoner is. In eerste instantie lijkt dat een klein minpuntje, maar gelukkig blijkt de sound rauw en krachtig genoeg te zijn om de intensiteit van de band niet tekort te doen. Verder ligt Legion Helvete eigenlijk verrassend veel in het verlengde van zijn voorganger. Dat zou als een kritiekpunt opgevat kunnen worden – de band is er immers een geruime tijd tussenuit geweest en levert een album af dat bijzonder veel op zijn voorganger lijkt – maar in het geval van Tsjuder kan ik daar prima mee leven, zeker als de uitvoering ook nog eens bijzonder goed is. Zelfs tijdens de ruim tien minuten durende afsluiter Vårt Helvete verslapt de band geen moment.
Hoewel Tsjuder op Legion Helvete het niveau van zijn voorganger net niet weet te evenaren, durf ik gerust te stellen dat dit album – samen met de nieuwe releases van Craft en Taake - een must is voor de liefhebbers van traditioneel blackmetalgeweld. Die hebben sowieso al een duur jaar achter de rug, dus dan kan dit er ook nog wel bij.
Tracklist:
1. The Daemon Throne
2. Fra En Råtten Kiste
3. Dauðir
4. Voldsherskeren
5. Slakt
6. Black Shadows Of Hell
7. Blod Og Aske
8. Vårt Helvete
