Het verhaal van Mortal Sin moge bekend zijn. De Australische band timmerde in de jaren tachtig behoorlijk sterk aan de weg met prima platen als Mayhemic Destruction en Face Of Despair. Albums waarop de band aan de haal ging met de sound die op dat moment populair was in de Verenigde Staten. Originaliteit was de band toen al vreemd, gezien de niet geringe hoeveelheid Metallica- en Testamentriffs in de muziek. Toch zorgden de ongedwongen speelstijl en sterk geschreven songs als Lebanon en I Am Immortal voor een behoorlijke status in de metalwereld.

Mortal Sin raakte echter evenals vele genregenoten in de vergetelheid, ondanks het niet onaardige Every Dog Has Its Day uit 1991 en een hele rits aan ep's. Het oude vuur ontbrak echter en pas in 2007 hervond de groep zich met het degelijke An Absence Of Faith waarop de stijl wat meer richting heavy metal opgeschoven was. Dat is exact waarom dit nieuwe Psychology Of Death zo'n grote verrassing is. De plaat is een klap in het gezicht, een allesvermorzelende pletwals vol ijzersterke en strakgespeelde thrash metal. Muziek die wederom aan elkaar hangt van de verwijzingen naar Exodus, Metallica en Testament, maar zo sterk en verslavend in elkaar steekt, dat daar geen haan naar kraait. In die zin is het verhaal van Mortal Sin vergelijkbaar met dat van Onslaught. Weinig originele noten, maar wel voldoende compositorisch talent.

Luister voor de aardigheid eens naar Blood Of My Enemies. Een nummer waarin zanger Mat Maurer beter giert dan Steve Souza in zijn beste dagen en waar het gitaarkoppel Shea en Huthnance hakt en soleert dat het een lieve lust is. Dat geldt al net zo voor de overige songs. Deny is misschien wel het meest opzwepende thrashnummer van dit jaar met z'n ijzersterke riffs en pakkende refrein. Tel daarbij op dat de productie uitstekend is, waardoor Psychology Of Death een absolute mokerslag is. Zwakke nummers staan er niet op en het muzikale vakmanschap is van een hoog peil. Mortal Sin speelt niet alleen strak, maar verstaat ook de kunst van het songschrijven. Nergens wordt het te ingewikkeld of langdradig (zoals vroeger nog wel eens het geval was). We krijgen gewoon negen compacte songs voor de kiezen die heerlijk wegluisteren.

Snelle kopers krijgen er trouwens het debuut Mayhemic Destruction gratis bij, waarbij het verschil tussen toen en nu duidelijk hoorbaar is, ondanks dat de meeste songs van die schijf uit 1986 zich nog prima laten beluisteren. Het maakt Psychology Of Death niet enkel tot een goede release, maar ook tot een sympathiek gebaar tegenover oude en nieuwe fans. Met deze verrassende cd brengen de Australiërs samen met Artillery en Havok één van de beste pure thrashplaten van het jaar uit. Chapeau!

Tracklist:
1. Psychology Of Death
2. Blood Of My Enemies
3. Paralysed By Fear
4. Burned Into Your Soul
5. Deny
6. Doomed To Annihilation
7. Kingdom Of Pain
8. Down In The Pit
9. Hatred