AntiProduct is een zootje ongeregeld. Drie vrouwen en twee mannen steken zichzelf in rare outfits en beginnen maar te spelen. Echt serieus kunnen we dit allemaal niet nemen, maar in dit geval maakt dat helemaal niet zoveel uit. De muziek; een mengeling van pop, punk, rare geluidjes en stemmetjes is best vermakelijk. De 10 reguliere nummers op dit schijfje luisteren lekker weg en liggen heel simpel in het gehoor. De teksten gaan eigenlijk ook over niets, maar zijn best grappig op bepaalde momenten.

Ik noemde al eerder de muziekstijl punk in deze recensie en als je naar 'Girls who wanne be boys' luistert herken je overduidelijk de invloed van de pretpunkers van de Ramones. De teksten en sommige refreinen doen me denken aan oude Twisted Sister platen. Ik heb me dan nog wat verdiept in dit gezelschap en enkele interviews en concertreviews gelezen. Het gezelschap profileert zich als prettig gestoord en live zouden ze erg vermakelijk en lachewekkend moeten zijn. Ik ben benieuwd.

Kortom een leuk album. Niet echt muzikaal hoogstand (alles behalve dat eigenlijk) en geestesverruimend maar gewoon leuk. Leuk om op de achtergrond te draaien of gewoon om op een feestje te draaien. Dit is nu geen album maar voor je rustig in je luie zetel gaat zitten. Persoonlijk zal ik dit vrolijk cd'tje zeker nog eens draaien maar objectief kan ik dit album niet echt aanraden. Maar mensen die houden van grappige en simpele muziek zullen hier best plezier aan beleven. Maar persoonlijk zoek ik toch iets meer in muziek.

1. Thank god I'm right
2. Turnin' me on
3. Goin' where the action is
4. If I was Orson Wells
5. Better than this
6. Something good
7. Girls who wanna be boys
8. The rules we rock 'n' roll by
9. Hu nah nu nah
10. My favorite can
11. Bonus track