Toch is La Raza geen absolute breuk met het verleden. Het is en blijft Armored Saint dat je hoort spelen, maar dat heeft er natuurlijk mee te maken dat de oude band nog grotendeels intact is. Daar heeft zanger en bandleider John Bush een groot aandeel in. Een zanger kan niet zomaar even een stem wisselen, zoals een gitarist dat met zijn instrument doet. Toch is van metal weinig sprake meer, ik zou eerder spreken van stevige (blues)rock.
Dat de tien nummers het goed doen, mag vooral op het conto van John Bush geschreven worden, want met veel enthousiasme is de plaat ingezongen. Iets wat je goed terug hoort op rechttoe rechtaan nummers als Head On en Left Hook From Right Field. Daarbij moet wel vermeld worden dat hij veel weg heeft van Black Stone Cherry zanger Chris Robertson, waardoor de link met die band ook meteen gelegd is. Maar hoe enthousiast de muziek ook mag zijn; de (ervaren) rockers onder ons hebben deze muziek wel vaker gehoord en echt bijzonder wordt het nergens. Kortom, leuke nummers, maar niets nieuws onder de zon.
Armored Saint heeft als voordeel dat het de naam mee heeft. Ik verwacht nog wel een aantal discussies of de band dit niet onder een andere naam had moeten uitbrengen. Daar wil ik verder geen mening over geven. Daarnaast blijft John Bush voor mij een zanger die beter in zijn eigen band zingt dan in Anthrax. Verder kan ik niet anders zeggen dat La Raza een leuk album is, maar niet de kwaliteiten heeft om er echt uit te springen.
Tracklist:
1. Loose Cannon
2. Head On
3. Left Hook From Right Field
4. Get Off The Fence
5. Chilled
6. La Raza
7. Black Feet
8. Little Monkey
9. Blues
10. Bandit Country
.jpg){kind=small}
