Het voor mij geheel onbekende Oostenrijkse In Slumber heeft een voor metalbegrippen wel erg bijzonder hoesontwerp gekozen voor hun nieuwe plaat genaamd Arcane Divine Subspecies. Maagdelijk wit is nu niet echt de favoriete kleur van de gemiddelde metalhead. Dit wordt contrasterend opgeleukt door de Oostenrijkse (gok ik) schone met een paar gefotoshopte bloedvlekken op haar witte jurk, en een bebloed mes in haar hand (op de achterkant van de cd). Maar genoeg over de uiterlijke verschijning.

Over de geschiedenis van de band valt niet veel te vinden. Mastermind achter het in 2002 gevormde In Slumber is de heer Wolfgang Rothbauer. Getuige het ontbreken van optredens sinds eind 2008 (en ook geen activitiet van zijn andere band ThirdMoon), is er blijkbaar flink wat tijd geïnvesteerd om het intussen derde album de wereld in te helpen. Het is een héél erg gevarieerde schijf geworden.

Muzikaal zijn de heren uit Linz er wat dat betreft ook nog niet helemaal uit. Brute death met rammende blastbeat wordt afgewisseld met moderne hardcore, maar we komen ook In Flames en Hypocrisy tegen, aangekleed met wat heavy solootjes. Nou zal ik de laatste zijn die variatie zal verwerpen, maar er moet wel sprake zijn van enige samenhang en nut. Helaas worden er wel erg veel verschillende genres in dit album gestouwd, zonder visie of doel.

Maar genoeg negatief gelul, want eigenlijk is dit helemaal zo'n slechte plaat nog niet. We hebben hier duidelijk te maken met artiesten die hun vak verstaan en hun instrument beheersen. Mannen die ook in andere bands hun ervaring hebben opgedaan (onder andere ThirdMoon, Eluveitie en Eisblut) en ze komen dan ook met een meer dan degelijke plaat op de proppen. Bij vlagen klinkt het zelfs heerlijk, zoals bijvoorbeeld de allesvernietigende blasts in albumafsluiter Origin Of Carnage of de breakdown in Razorblade Balance. En na een paar luisterbeurten vallen al die genrewisselingen ook nog wel te behappen.

De plaat verveelt ook eigenlijk gewoon niet. Het is zo'n plaat die relaxed is om te luisteren. Geen echte hoogvlieger, maar ruim voldoende. Op een festival zou ik zelfs uit nieuwsgierigheid opstaan uit mijn luie stoel om te gaan kijken hoe ze het er van af brengen. Ik denk dat dit vooral live erg goed uit de verf kan komen. Ben je een echte albumverslinder die alles het luisteren waard vindt? Waag dan zeker een poging!

Tracklist:
1. Bleed In Vain
2. Pinchbeck Identity
3. Patchwork Masquerade
4. Mechanic Strychnin Receiver
5. Fragile Synthetic Order
6. Fellow Believers Follow
7. Of Pain And Malice
8. Soulwrath Princess
9. Pain Priority Injection
10. Hatepath Engine
11. Razorblade Balance
12. Origin Of Carnage