Na een schier eindeloze reeks van aankondigingen en evenveel vertragingen lag deze zomer eindelijk het langverwachte zesde album van het Zweedse Shining in de schappen. De band rondom enfant terrible Niklas Kvarforth is de laatste jaren enorm populair geworden in de underground black metal scene, niet in de laatste plaats door het vaak ‘opmerkelijke’ gedrag en uitlatingen van Kvarforth op en naast het podium. Toch zou het een groot onrecht zijn om deze band als een onterechte hype af te doen, want ondanks alle perikelen is de kwaliteit van de albums consistent hoog tot zeer hoog, met als absolute hoogtepunt het in 2007 verschenen meesterwerk V: Halmstad, dat wat mij betreft tot de beste black metal-albums van de laatste tien jaar gerekend mag worden.

De verwachtingen zijn dan ook enorm hooggespannen voor dit zesde epos. Zo hooggespannen dat ik op voorhand al vrees dat het onmogelijk wordt om hieraan te voldoen. De eerste luisterbeurt bevalt goed: het album ligt duidelijk in het verlengde van zijn voorganger. Naast de ‘suicidal black metal’ die de basis van Shining’s sound vormt, vinden we dus ook op VI: Klagopsalmer allerlei genrevreemde elementen terug, zoals sfeervolle ingetogen passages, rockende elementen en innovatieve ritmes en structuren. Het mooiste voorbeeld vormt het prachtige Fullständigt Jävla Död Inuti, een bijzonder compleet nummer waarin een korte, felle solo moeiteloos overvloeit in een beklemmende rustige passage.

Hoewel er dus geen grote stijlwijzigingen hebben plaatsgevonden (gelukkig maar!), bevat dit album toch enkele nieuwe ideeën. Een nieuw element is bijvoorbeeld de sporadisch opduikende cleane zang, die overigens verre van verkeerd klinkt. Verder zijn de tegenstellingen tussen harde en kalme passages nog iets verder uitgewerkt, waardoor de contrasten nog groter worden. Van de zes nummers op dit album doet eigenlijk geen enkel nummer onder voor de anderen. Alleen het kalme Krossade Drömmar Och Brutna Löften kabbelt net iets te lang voort. Verder is ieder nummer rijk aan ideeën en boordevol dynamiek. Zo eindigt het nummer Ohm (Sommar Med Siv) in een schitterende, uitwaaierende solo. Met het indrukwekkende, diverse, ruim zestien minuten klokkende Total Utfrysning wordt het album op gepaste wijze beëindigd.

Hoewel dit nieuwe album dus een logisch vervolg is op zijn voorganger, moet ik na meerdere luisterbeurten constateren dat het niveau van V: Halmstad niet wordt gehaald. Dat is echter absoluut geen schande, want op het vorige album vielen alle stukjes precies op hun plek. Daardoor zal dat album als een absolute klassieker de geschiedenisboeken ingaan. VI: Klagopsalmer doet daar uiteindelijk nog niet eens zo heel veel voor onder. Het is wederom een buitengewoon intrigerend, volwassen en avontuurlijk klinkend ‘avant garde’ black metal-album geworden, dat kan steunen op prachtige, gedetailleerd uitgewerkte composities en een solide productie. Al met al dus gewoon weer verplichte aanschaf voor de fans van de band.

Tracklist:
1. Vilseledda Barnasjälars Hemvist
2. Plågoande O'Helga Plågoande
3. Fullständigt Jävla Död Inuti
4. Ohm (Sommar Med Siv)
5. Krossade Drömmar Och Brutna Löften
6. Total Utfrysning