Oorspronkelijk ook bedoeld als de zwanenzang van de Walgelijke Lullen maar kennelijk was Jourgensen zo tevreden over dit album dat hij heeft besloten om de ‘erfenis’ over te dragen aan de drie andere leden van RevCo. Voor het volgende album zullen Josh Bradford (vocalen), Sin Quirin (gitaar) en Clayton Worbeck (keyboards) het dus met zijn drieën moeten doen zonder opa Jourgensen. Als een soort van franchiseonderneming zegmaar.
Revolting Cocks is altijd beschouwd als het minder serieuze broertje van Ministry, een soort van Ministry light, en ook op Sexo Olympico is dat stempel weer van toepassing. Het swingt, het beukt, het is pakkend maar bovenal is het luchtig, dit in tegenstelling tot de volgepropte aggresieve sound van Ministry. Daarnaast is het op tekstueel gebied ook compleet anders. Is Ministry vooral bezig met het Bush-bashen en laat men geen mogelijkheid onbenut om de incompetentie van de Amerikaanse regering te vermelden. De Revolting Cocks gaan een stuk banaler te werk met hun teksten vol hoeren, porno, drank en drugs.
Was ik persoonlijk niet zo te spreken over de ietwat gedateerd klinkende voorganger Cocked and Loaded, Sexo Olimpico bevalt me een stuk beter met als uitschieters het aan de oude Ministry refererende HookerBot 3000, het Marilyn Manson aandoende Keys to the City, het poppy en uptempo Cousins en het afwisselende Lewd Ferrigno.
Tracklist:1. HookerBot3000
2. Keys To The City (Vegas Mix)
3. Red Parrot
4. Robo Banditos
5. Cousins
6. Touch Screen
7. I’m Not Gay
8. Abundant Redundancy
9. Lewd Ferrigno
10. Wizard Of Sextown
11. HookerBot3000 (Disco A Go Go Mix)
.jpg){kind=small}
