Kampfar heeft de smaak schijnbaar weer te pakken. Duurde het na Fra Underverdenen maar liefst zeven jaar, voordat er een nieuwe plaat verscheen, nu is er twee jaar na Kvass alweer een opvolger. Niet dat je mij hoort klagen, want deze nieuwe cd is wederom een uitstekend album geworden.

Hoe graag ik ook luister naar alle symfonische pagan metal bands, er gaat soms gewoon niets boven de pure essentie van het genre. Muziek, waarbij de melodieën uit de gitaren komen en waar agressie nog een flinke rol speelt. Afgezien van een heel licht toetsendekentje later op de cd, maakt Kampfar nog altijd geen gebruik van keyboards en dat is absoluut een voordeel. De muziek is namelijk bijzonder overzichtelijk zonder al die franje. Zo is gelijk te horen hoe goed deze plaat in elkaar steekt. Inferno is al een prima voorbeeld. Een aantal snijdende riffs voeren de boventoon samen met lekker razend drumwerk, terwijl zanger Dolk zijn kenmerkende keelklanken weer veelvuldig laat horen. Het mooiste is dat de band ons in elk nummer trakteert op geweldige melodielijnen, die de duistere folky sfeer alleen maar onderstrepen. Geen gehuppel, of accordeons, maar goed uitgevoerde, zweverige melodieën, die hoorbaar met zorg in elkaar geknutseld zijn.

Kampfar bewijst nogmaals een uiterst creatieve band te zijn, met een volstrekt eigen geluid. De composities kennen verschillende verrassingen en de plaat gaat dan ook pas echt leven na meerdere luisterbeurten. Een slecht nummer kan ik niet aanwijzen, want die staat er niet op. Wel allemaal goede nummers, met als persoonlijk hoogtepunt Skogens Dyp, waar wederom allerlei fraaie melodielijnen in het rond worden gestrooid. Dankzij de transparante en toch vrij rauwe sound klinkt het nergens te lief en men zorgt ervoor dat blije riedels geen roet in het eten gooien. Een heerlijk pagan black metal schijfje is het resultaat.

Tracklist
1. Vantro
2. Inferno
3. Dodens Vee
4. Skogens Dyp
5. Antvort
6. Vansinn
7. Mareham
8. Feigdarvarsel
9. Vettekult
10. Vandring