Er is één element dat Nadja’s albums zo herkenbaar en tegelijkertijd zo betoverend mooi maakt, en dat is de prachtige manier waarop loodzware dronedoom en shoegazer wordt versmolten met zweverige, dromerige ambient-lagen. Het totaalgeluid klinkt daardoor zó overweldigend en intens dat het je als luisteraar de adem beneemt. Luister dit album met een goede hoofdtelefoon en je zult je verbazen over de talloze details die in de muziek verborgen liggen. Nadja grijpt je moeiteloos bij je kladden en verheft je tijdens het beluisteren van dit album ver boven de grauwe realiteit van alledag naar een nirvana voor de zintuigen. Overweldigend, niets minder!
Bliss Torn From Emptiness bestaat uit drie nummers, die naadloos in elkaar overlopen. De manier waarop die nummers worden opgebouwd is briljant: vanuit een sober begin wordt laagje voor laagje aan de sound toegevoegd. De luisteraar wordt haast ongemerkt verder meegezogen, totdat dat je halverwege het tweede nummer ineens volledig overdonderd wordt door de rijkheid aan geluid die op je oren wordt losgelaten. Vervolgens worden de geluidslagen weer langzaam gereduceerd en weer opgebouwd, om halverwege het derde nummer uit te monden in een climax van transcendentale proporties, die zich over ruim acht minuten uitstrekt. Dit, dames en heren, is geen muziek meer: dit is geluidskunst.
Tracklist:
1. Bliss Torn From Emptiness Pt. 1
2. Bliss Torn From Emptiness Pt. 2
3. Bliss Torn From Emptiness Pt. 3
