Voor de progmetal liefhebber is 2002 wel een goed jaar geweest denk ik. Onder andere Dream Theater bracht een nieuw album uit en kwam twee keer naar Nederland, Threshold stond op Progpower Europe en bracht een sterk album uit, en ook Symphony X bracht dan eindelijk een nieuw album uit..

Deze amerikaanse progressive metal formatie, onder leiding van zanger Russell Allen en gitarist Michael Romeo, bracht al eerder juweeltjes uit in de vorm van onder andere The Divine Wings Of Tragedy en V, en velen hebben Russell Allen onlangs live gezien op Arjen Lucassen's Star One tournee. Na wat vertraging is heeft de band de opvolger van V afgeleverd: The Odyssey.

De band opent het album met het enigzins agressief, maar toch ook melodieus, klinkende Inferno (Unleash The Fire), waarin de keyboards erg nadrukkelijk aanwezig zijn. De riffs worden af en toe afgewisseld met wat rustigere passages, wat niet storend is. Ook in bijvoorbeeld Incantations Of The Apprentice (een hele mond vol) en Accolade II (een vervolg op The Accolade van The Divine Wings Of Tragedy) komen de tempowisselingen terug, en vindt de band een goede balans tussen rustig en hard.

Het album is wat harder dan zijn voorganger, wat goed te horen is in King Of Terrors. De rauwe stem van Allen draagt daar goed aan bij, maar vooral de gitaar en baspartijen zorgen voor de hardere uitstraling. Met de complexiteit van de muziek valt het best mee. Daar waar een band als Dream Theater vaak nummers schrijft om te laten zien wat ze precies kunnen, heeft Symphony X gekozen om gewoon ijzersterke nummers te schrijven. Alles past gewoon perfect in elkaar, niets is echt overbodig. Hoogtepunt van het album is ongetwijfeld het titelnummer The Odyssey, gebaseerd op De Odyssee van Homerus. In 24 minuten wordt het verhaal verteld, en laat de band zijn kunnen nog een keer goed horen. Hard, zacht, complex, simpel, rauw, melodieus, alles zit erin, en het gaat niet vervelen.

Symphony X is gezegend met een fantastische zanger. Russell Allen bewijst op The Odyssey dat hij bij de beste metalzangers ter wereld hoort. Hij heeft een krachtige stem, met een groot bereik. Toch kan hij ook erg rauw klinken, zonder dat het minder aandoet. Op de nummers op The Odyssey laat hij alle facetten van zijn stem horen.

De verwachtingen voor dit album waren hoog, maar Symphony X heeft ze waar weten te maken. Ik denk dat The Odyssey hoog in de jaarlijstjes van 2002 te vinden zal zijn. In de mijne in ieder geval wel.

Tracklist:
1. Inferno (Unleash The Fire)
2. Wicked
3. Incantations of the Apprentice
4. Accolade II
5. King of Terrors
6. The Turning
7. Awakenings
8. The Odyssey