Wat een schok was het toen Rage Against The Machine besliste te splitten. Weer een toonaangevende nineties band die tot het verleden behoorde. Net zoals Nirvana, Soundgarden en Alice In Chains. Twee van de drie genoemde groepen zijn sowieso geschiedenis, want Kurt en Layne zijn nu in het hiernamaals. Chris Cornell van Soundgarden echter niet (gelukkig maar), en hij startte samen met de muzikanten van RATM een nieuwe band, Audioslave.

Er is veel gezegd over deze groep, het zou een éénmalig project zijn, ze doen het voor het geld, het wordt Rage Against The Machine zonder Zack etc... . Nu is het album er, en kunnen we echt oordelen vellen.

Wat opvalt is dat alles wel enigszins vertrouwd klinkt, maar het is zeker geen schaamteloze Soundgarden- of RATM kopie die de heren neerzetten. Het is natuurlijk logisch dat de muziek bijwijlen wat weg heeft van Rage Against The Machine en dat de stem je soms zal herinneren aan Soundgarden.

De kracht van het album ligt in de variatie. Het is geen rapmetal, geen grunge of pop. Het ligt ergens tussenin. Wat opvalt is dat de stem van Chris de zwaar groovende rockmuziek met zijn stem zeker geen rapmetal-karakter geeft, maar eerder een Led Zeppelin-groove. Opener "Cochise" is hiervan een goed bewijs.

Na een aantal luisterbeurten begint het album steeds meer te bevalle, want telkens valt er iets nieuws op, is er weer een niewue song die langzaam maar zeker z'n troeven uitspeeld. Of het nu de minimalistische schoonheid van "Like a stone" (met heerlijk mooie gitaarsolo), de energie van "Exploder" of "I am the highway", de opbouw van "Shadow of the sun" of de intimiteit van " The Last Remaining Light", het klint allemaal meesterlijk. Cornell's krachtige stem bevat heel veel soul, en heeft misschien niet het ritmische van Zack of diesn allesverbijtende woede, het voegt wel extra diepgang en passie toe aan de schitterende songs die in hun hardste momenten doen denken aan de eerder genoemde band, maar toch ook veel verder reiken.

De cd zal geen revolutie betekenen zoals destijds het naamloze debuut van RATM, en er staat ook geen rocksingle zoals "Black Hole Sun" op, maar toch is dit een speciaal iets. De draad wordt opgepikt waar een hele genratie ze enkele jaren geleden liet liggen. Hopelijk zet dit aan tto wat inspiratie bij beginnede bands, zodat de toekomst rooskleurig kan zijn...

Tracklist:
1. Cochise
2. Show me how to live
3. Gasoline
4. What you are
5. Like a stone
6. Set it off
7. Shadow of the sun
8. I am the highway
9. Exploder
10. Hypnotize
11. Bring em back alive
12. Light my way
13. Getaway car
14. The last remaining light