The Premonition is cd nummer vijf en begint lekker vertrouwd met het zes-en-een-half minuut durende riff-festijn Into The Fire. Dit is heavy metal op zijn best en misschien wel het enige echt knallende nummer van de cd. Daarna krijgen we namelijk compactere, meer 80's hardrock beinvloede nummers. De sound blijft (bere-)heavy, maar de aanpak is stukken melodieuzer. Dit is een weg die Firewind al lichtelijk is ingeslagen met het vorige album, maar nu dus verder uitdiept. Dit pakt vaak goed uit, zoals bij het heerlijk opzwepende Head Up High of Angel Forgive Me.
Helaas heeft dit ook geresulteerd tot een van de saaiste nummers van de band tot nu toe, namelijk de Mercenary Man. Een filler pur sang, en de band heeft het nota bene gebombardeerd tot single! Aan de andere kant is dit Gary Moore-achtige nummer wel het meest geschikt voor de radio. De rest van de cd zit namelijk weer vol met de gitaarfratsen van Gus G. Hoewel hij in vergelijking met 'vroeger' de solo's wat meer binnen de perken houdt, gaat hij uiteraard weer lekker te keer. Op de eerste twee nummers mag ook keyboardspeler Bob Katsionis wat solo's laten horen uit zijn instrument, maar daarna mag hij zich weer braaf beperken tot wat sfeer-effectjes. Nee, de enige die echt de show mag stelen naast Gus is zanger Apollo Papathanasio met zijn gouden strot.
In de eerste instantie was ik niet zo ondersteboven van The Premonition. Ik ben een groot liefhebber van de eerste vier cd's, vooral vanwege de bevlogenheid en spontaniteit waarmee de heavy metal werd gebracht. Dat mis ik een beetje op de nieuwe cd. Na vele luisterbeurten is die teleurstelling gelukkig allang verdwenen. Het is een groei-plaatje geworden waarbij de spontaniteit plaats heeft gemaakt voor detail. We horen een band die na al dat toeren goed op elkaar is ingespeeld en nu klaar is om echt door te breken.
Tracklist:
1. Into the Fire
2. Head Up High
3. Mercenary Man
4. Angels Forgive Me
5. Remembered
6. My Loneliness
7. Circle of Life
8. The Silent Code
9. Maniac
10. Life Foreclosed
