Het debuutalbum van Reflections werd al in 2003 opgenomen, maar is afgelopen jaar pas in de Benelux uitgebracht. Die moeite had de platenmaatschappij zich mogen besparen. Dat ligt niet aan de muziek die de band voortbrengt. De mengeling van nu metal, hardcore en crossover thrash is weliswaar niet bijzonder, maar kan er nog net mee door.

Zanger/songwriter Bruno Marzano verpest de goede bedoelingen van zijn collega’s echter met zijn afstotelijke stemgeluid, tenenkrommende accent en totaal onbegrijpelijke teksten. Het titelnummer, dat helemaal aan het einde staat, biedt een redelijk interessante aanklacht tegen vivisectie. Voor de rest slaat de arme man alleen maar wartaal uit. Ik denk daarom dat Marzano de tekst van de titelsong half heeft overgeschreven uit een boek of van een website en dat hijzelf de Engelse taal in het geheel niet machtig is.

Hoe deze man vier bandleden heeft gevonden die zijn songs willen spelen en hem als frontman accepteren, is voor mij een ondoorgrondelijk raadsel. Er zullen in Palermo toch wel betere zangers en songwriters rondlopen?

Tracklist:
1. The Best Part Of Me
2. Reflect Yourself
3. Shit Attitude
4. Happiness Is Sad
5. Slave
6. One Minute
7. Down Like A Clown
8. I Complete Myself
9. We Don’t Care
10. Free Violence