Zanger / gitarist / toetsenist Ken Hensley begon zijn carrière medio jaren zestig bij The Gods, om in de jaren zeventig als toetsenist en belangrijkste songwriter van Uriah Heep wereldfaam te vergaren. In die periode bracht hij tevens een drietal solo-albums uit. In de tachtiger jaren boekte Hensley nog wat succes met Blackfoot en verleende hij af en toe een gastbijdrage, zoals aan het uitstekende W.A.S.P. album The Headless Children (1989), om vervolgens lange tijd weinig van zich te laten horen.

Vanaf 1999 is Ken Hensley gelukkig muzikaal weer behoorlijk actief en brengt hij met enige regelmaat een album op de markt. Ditmaal gaat het om een autobiografische rockopera, waarin hij zijn periode bij Uriah Heep beschrijft. Dat maakt Blood On The Highway bij voorbaat een verplichte aanschaf voor Heepsters. Is het album echter ook interessant voor iemand wiens slaapkamermuur niet volhangt met vergeelde Uriah Heep posters?

Jazeker. Het verhaal over de opkomst en ondergang van een rockster is niet origineel, maar raakt regelmatig de juiste snaar. Zo bekijkt de ijzersterke titelsong de zaak op humoristische wijze vanuit het perspectief van de gewetenloze manager, terwijl Think Twice de moeilijke positie van de partner van de rockster belicht. Vier nummers stonden overigens al op voorafgaande solo-albums van Hensley, maar passen in het verhaal en zijn in een nieuw jasje gestoken.

Muzikaal bevat het album, naast drie korte intermezzo’s, elf onderhoudende en afwisselende rocksongs. Ze bieden weinig verrassing, maar liggen lekker in het gehoor. Hensley zingt zelf enkele nummers in, maar roept ook de hulp in van vocale zwaargewichten Jorn Lande (op vijf songs), Glenn Hughes (tweemaal), John Lawton en Eve Gallagher. John Lawton was eind jaren zeventig de voorman van Uriah Heep en het door hem gezongen It Won’t Last komt dan ook het dichtst bij het geluid van die band in de buurt. Het vormt na het titelnummer het tweede hoogtepunt van de cd. De epische afsluiter The Last Dance is de derde uitschieter.

Het is knap dat Hensley op zijn leeftijd nog een ambitieus en alleszins geslaagd conceptalbum kan produceren, dat mede door de soulvolle vocalen van Lande en Hughes een luistertip is voor fans van melodieuze (hard) rock. Als ik dan toch wat kritiek moet spuien, dan is het dat dit album wel wat meer pit had kunnen gebruiken. De tweede helft bestaat grotendeels uit AOR-ballads. Krakers als Look At Yourself, Easy Livin’ en Return To Fantasy schrijft Ken Hensley niet meer. Het heilige vuur uit zijn jonge jaren is gedoofd tot een kalm haardvuurtje, waar de oudere rockliefhebber zich nog fijn aan kan warmen. Op 1 november verschijnt overigens een gelimiteerd pakket met behalve de cd onder meer Henley’s autobiografische boek When Too Many Dreams Come True, een T-shirt en twee DVD’s.

Tracklist:
1. (This Is) Just The Beginning
2. We’re On Our Way
3. Blood On The Highway
4. You’ve Got It
5. Doom (Scene 1)
6. It Won’t Last
7. Think Twice
8. Doom (Scene 2)
9. There Comes A Time
10. Okay (This House Is Down)
11. What You Gonna Do
12. Postscript
13. I Did It All
14. The Last Dance