Hoezo zit er geen humor in deathmetal?? Dit is ongetwijfeld de meest brute, smerige, onbeschofte cd die ik sinds lange tijd gehoord heb. Op het worldwide web is het behoorlijk triest gesteld wat betreft sites over de band, dus hier een introductie:

Grave is een death-metal band uit Zweden. Ze waren geformeerd als Corpse in 1986. De line-up bestond ten tijde van deze plaat uit: Ola Lindgren - gitaar, vocals, Jonas Torndal - bass, Jörgen Sandström - vocals, gitaar en Jensa (achternaam mij onbekend) - drums, maar sindsdien is daar het nodige in verandert. Zo zijn Jonas en Jörgen vertrokken en is Jonas vervangen door Freddan Isaksson (zucht, die namen....) die voorheen in Therion zat.

Wat ik hier heb is de cd-versie uit 2001 dat bestaat uit het originele album Into The Grave (uit 1991) met daarbij de 7" EP Tremendous Pain (*), demo tracks en outtakes (**) en een videoclip (***) die absoluut de moeite waard is.

Dit is de tracklisting:
1. Deformed
2. In Love
3. For Your God
4. Obscure Infinity
5. Hating Life
6. Into The Grave
7. Extremely Rotten Flesh
8. Haunted
9. Day Of Mourning
10. Inhuman
11. Banished To Live
12. Tremendous Pain (*)
13. Putrefaction Remains (**)
14. Haunted (**)
15. Day Of Mourning (**)
16. Eroded (*)
17. Inhuman (**)
18. Obscure Infinity (**)
19. Soulless (***)

Toen ik bij de platenman vroeg om iets dat refereerde aan Sepultura's Beneath The Remains kreeg ik dit voorgeschoteld en ik kan hem niets anders dan dankbaar zijn! Normaal ben ik nog vrij groen wat betreft death-metal maar dit klinkt beter dan alle bands die ik zo'n beetje de laatste 5 jaar ontdekt heb.
Het is alleen jammer dat dit niet de waardering krijgt wat het nodig heeft, maar dat is misschien maar goed ook want dan veranderen ze wellicht in een soort Metallica ofzo... (is natuurlijk geen vergelijking, maar je weet waar ik heen wil). Dit album luistert weg als een levensechte aggressieve adrenaline-trip waarbij elke nuance overbodig is. Alleen komen de gitaarsolo's niet altijd uit de verf, maar dat wordt meer dan gecompenseert door het ultra-strakke ritmische geweld en het enthousiasme van de bandleden. De linernotes zijn ook heel grappig en onderhoudend om te lezen. Zo vertelt Jörgen Sandström dat tijdens de rehearsals na het zingen van de regel "You shall destroy, the son of the holy" (uit For Your God) de stroom uitviel. Nadat ze strompelend de studio verlieten bleek de halve stad zonder stroom te zitten.

Nou weet ik nog niet al te veel van death-metal, maar mijns inziens is dit één van de absolute mijlpalen uit de metalgeschiedenis. Dit kan in ieder geval zeker concurreren met het beste van Slayer en Sepultura. Het zou leuk zijn als jullie me een aantal heuse death-metaltips kunnen geven zodat ik m'n horizon kan verbreden. In ieder geval zal ik deze Grave verder uitspitten!