Dark Tranquillity en Death. Deze twee bands vormen de basis van het geluid van Quo Vadis. Deze Canadese band speelde onlangs in onze contreien in het voorprogramma van Kataklysm. Niet omdat ze een nieuw album uit hadden, maar omdat ze bevriend zijn met Kataklysm. Het laatste Quo Vadis album, getiteld Defiant Imagination stamt namelijk alweer uit 2004 en door allerlei interne strubbelingen zit een opvolger er ook nog niet direct aan te komen.

Aangezien Defiant Imagnation wel een aangenaam technische deathmetal werkstuk is, toch even deze recensie om een beetje aandacht op te wekken. Quo Vadis trekt een sterke muur van geluid op waarbij vlot gitaarwerk de hoofdrol vertolkt. De wat eentonige zangpartijen van Stephane Paré worden gecompenseerd door de fretloze basloopjes van niemand minder dan Steve Digiorgio (ex-Death, ex-Testament, ex-…) die als gastbassist zijn diensten aanbood. De songs zitten aardig in elkaar en Quo Vadis komt in het algemeen gewoon goed voor de dag op dit album. Fans van uiteenlopende bands als At The Gates en Atheist kunnen misschien wel wat met deze band en dit album.

Tracklist:
1. Silence Calls The Storm
2. In Contempt
3. Break The Cycle
4. Tunnel Effect (Element Of The Ensemble IV)
4. To The Bitter End
5. In Articulo Mortis
6. Fate’s Descent
7. Dead Man’s Diary
8. Ego Intuo Et Servo Te