Alsof ze in Noorwegen hoorden beweren dat de Noren het niet meer kunnen, zetten bands als Koldbrann hun land als een gitzwarte vlek wederom op de landkaart. Als een nieuwe pestepidemie verspreiden ze hun klanken van totale hel en verdoemenis.

Totaalblack. Dat is Moribund, het laatste album van het Noorse Koldbrann. En met totaalblack bedoel ik dat dit album alles bevat wat wat mij betreft dit soort muziek zo goed maakt. Van meer dan furieuze snelheden tot slepend midtempo, van angstaanjagend spookachtig monotoon riffwerk tot voor het genre karakteristiek melodieus.
We raken verwend, we willen van alles en we hebben al zo veel. We willen nieuwe dingen, nieuwe klanken. We willen keer op keer verrast worden en zoeken soms te ver. We hoeven niet altijd maar grenzen te verleggen, we kunnen nu en dan ook eens kijken binnen de grenzen van het vertrouwde. Waarmee ik wil zeggen dat Moribund op geen enkel vlak experimenteel te noemen is; Koldbrann spuwt zijn gal via de ouderwetse Noorse methode, door middel van hun moers taal en een weinig Engelstalig. Het klinkt goed, erg goed. En ja, vertrouwd, maar op zo’n confronterende manier gebracht dat Moribund absoluut niet onopvallend album nummer zoveel is.
Ik zou zeggen, hoor het zelf maar en je weet wat ik bedoel.

“Koldbrann” is Noors voor “koudvuur” en koudvuur is een afschuwelijke etterende aandoening, die als je er niet op tijd bij bent, je ledematen, je lijf, kapot maakt. Koldbrann doet zijn naam eer aan, Moribund sloopt je. Wees gewaarschuwd, maar koop dit album wel. Essentiële rotting!

Tracklist:
1. Alt Er Befengt
2. I Suveren Forakt
3. Steinet Til Jorden
4. Djevelens Treskeverk
5. Smell Of Vitriol
6. Moribund
7. Av Sjel Stagnert
8. Til Skiringsheim
9. Fullt Spekter Dominans
10. Skvadron
11. Bestial Swarm