"Laten we primitieve black metal gaan spelen?" "Goed, en het volgende album, symfonische black metal?" "Prima plan, wat als we daarna het roer nou eens volledig omgooien en ons verdiepen in extreme thrash metal met keyboards."

Bovenstaand gesprek zou goed kunnen lijken op de ware marketingplannen van deze Franse metalband. Elk album bevat weer totaal andere muziek. Ooit begonnen als primitief nietszeggend black metal bandje belandde men bij het symfonische black metal genre op de laatste twee albums.
Zeker op "In Excelsis Dementia" wist men ijzersterke black metal op een treffende wijze te combineren met toegankelijke melodieën. Ik hoopte dan ook dat men verder in die stijl zou gaan, want men ging per plaat vooruit.

Echter, het roer is weer omgegooid en wat de band nu laat horen komt meer in de buurt van een mengsel van melodieuze death metal en venijnige thrash. Opmerkelijk is het gebruik van keyboards, iets dat niet vaak voor komt bij thrash metal. De vraag is natuurlijk of de band ook met dit album weet te overtuigen. Het antwoord is niet eenvoudig, want ik ben van mening dat men gedeeltelijk in de opzet geslaagd is. Enerzijds staan er een aantal pakkende nummers op de plaat waar de vonken vanaf vliegen, maar enkele songs hebben hevig te lijden onder misplaatste keyboardgeluiden.

Het album opent sterk met een aantal krakers, maar zakt gedurende de cd een beetje in, omdat de songs hier en daar een beetje voortkabbelen. Aan het einde weet men dan nog even een pepertje in de reet de drukken, want daar klopt gewoon weer alles. De productie is meer dan redelijk, hoewel dit wel wat beter had gekund. Het ietwat doffe geluid geeft het geheel namelijk niet echt een meerwaarde. De keyboards geven het geluid wel enigszins een apart tintje, maar ze worden af en toe te pas en te onpas ingezet, waardoor het nogal geforceerd overkomt.

Toch is het positieve gevoel bij mij ruimer aanwezig dan dat de kinderziektes een grote rol gaan spelen. Toch wel een heel aardig album dus van deze wispelturige Fransen en hoewel ik het jammer vind dat de band niet verder is gegaan met de oude black metal stijl, heb ik wel respect voor de afwijkende keuzes die de band elke keer weer maakt. Voor liefhebbers ven melodieuze death thrash is het dus weer feest en de nog aanwezige black metal invloeden trekken misschien ook nog de meer open minded figuren uit die scene aan. Een zeer aardig album van Destinity.

Tracklist
1. At The End
2. In Nuclear Light
3. Ex Nihilo
4. Fanatic God Machine
5. Evolution : Devolution
6. Deconstruction of Times
7. Deshumanized Nature
8. Neuronic Illness
9. Synthetic Existence