Ik ben geen 80’s-freak. Hoe belangrijk de metalklassiekers en cultbands voor het hedendaagse metalen geluid ook zijn geweest, ik ben geen back-in-the-day-aanhanger (©Megadeth 2004) die vindt dat vroeger alles beter was, en dat zal ik ook niet worden. Het zal wel iets met mijn geboortejaar of muzikale opvoeding te maken hebben. The Chasm uit Chicago is dat echter wel. Het geluid van deze, uit onder andere ex-Incantation bestaande band is overduidelijk zwaar gelieerd aan de occulte metalgoden van weleer. Celtic Frost, Possessed, Hellhammer en Venom klinken in elke gespeelde noot van deze heren door.

Dat deze stijl toch tijdloos is blijkt maar weer, want The Spell Of Retribution is ook naar huidige maatstaven een aardige en eigentijdse plaat geworden. Wie met de bovenstaande namen weinig kan, The Chasm speelt een melodieuze variant van Death/Thrash (nee, geen In Flames), met hier en daar wat doom en black-invloeden, verwerkt in lange songs met uitgesponnen thema’s. Het klinkt erg gaaf. De agressie is in meer dan voldoende doses aanwezig en de technische kwaliteiten van de band zijn, in tegenstelling tot veel echte 80’s-bands, uitstekend. Bovendien hangt over de plaat een mystiek, duister sfeertje dat bijvoorbeeld Possessed’s Seven Churches zo meesterlijk maakte. Die sfeer wordt deels ook verwoord in de teksten, die tezamen een concept vormen wat gebaseerd is op oude Azteekse mythologie. Ongetwijgeld zullen de liefhebbers van alle eerder genoemde bands nu op het puntje van hun stoel zitten om de plaat als de bliksem aan te schaffen.

Er zijn echter ook een paar “maars”. Zoals ik in de inleiding al aangaf, ik geil niet op muziek alleen maar omdat het een 80’s-Metalfeel heeft, en derhalve vind ik ook niet alle muzikale geintjes van The Chasm geweldig. De strot van zanger/gitarist Daniel Corchado is dan wel agressief en rauw, hij klinkt af en toe ook behoorlijk leeg en schor. Misschien dat een meer Tom G. Warrior-achtig geluid wat beter bij de muziek had gepast, maar dat zal persoonlijke smaak zijn. Wat me echter meer stoort is dat sommige nummers gewoon véél te lang zijn. Lange, diepzinnige composities zijn leuk en al die Death Metal-platen van krap een half uur heb ik ook wel gehoord, maar met meer dan een uur is The Spell gewoon een beetje overkill. Nu slaat de verveling zo halverwege toe, en met een kwaliteitsband als The Chasm mag dat eigenlijk niet.

Hoewel we hier dus geen nieuwe klassieker hebben, zoals enige collega-recensenten menen, lever The Chasm wel een uitstekende Death/Thrash-plaat af die vooral bewijst dat zogenaamd ouderwetse cultmetal nog lang geen oud vuil is.

Tracklist
1. From the Curse, A Scourge
2. The Omnipotent Codex
3. Conqueror and Warlord
4. Manifest My Intervention
5. Fortress
6. Retribution of the Lost Years (I, The Pastfinder III)
7. Conjuring the New Apocalypse
8. The Eclipse: Monument to the Empire
9. Remains of the Covenant
10. Eternal Cycle of Delusion