Men zou het bijna vergeten, maar het Duitse undergroundlabel Amor Fati Productions heeft buiten de releases van het al eerder besproken Prava Kollektiv (waar de bands Pharmakeia, Arkhtinn, Mahr, Hwwauoch en Voidsphere onder vallen), nog wel meer goede groepen onder zijn vleugels. Zo ook het vorig jaar opgerichte Chaînes, dat met Les Litanies Des Chaînes zijn debuutalbum aflevert. Het betreft een Belgisch eenmansproject van niemand minder dan muzikale grootgrondbezitter Déhà, de onstuitbare multi-instrumentalist, producer en frontman, wiens catalogus inmiddels duizelingwekkende vormen begint aan te nemen. Naast een ware vloedgolf aan soloreleases onder zijn eigen naam en onder Yhdarl speelt hij in tientallen andere groepen, waarvan Wolvennest de meest bekende is. Chaînes is een van zijn nieuwe projecten, waarbij hij alle instrumenten en zang verzorgt.

In tegenstelling tot veel van zijn andere soloprojecten en bands, die vaak meer doomachtig van opzet zijn, is het met Chaînes onvervalste black metal dat de klok slaat. Rammelende, gure, kille black metal, om precies te zijn, waar de geest van Canadese groepen als Monarque, Forteresse en Sorcier Des Glaces doorheen lijkt te waaien. Voorzien van een productie die als een combinatie van een sneeuwstorm en een wespenaanval klinkt, weet Chaînes de in dit genre gebruikelijke esthetiek optimaal te benutten. De sound roept sentimenten van primitieve oerkrachten op. Het hoge, verbeten gekerm van Déhà en het vrijwel non-stop voortratelende drumwerk versterken die gevoelens nog eens.

Het moge duidelijk zijn: het materiaal op Les Litanies Des Chaînes is niet bepaald subtiel. Zoveel maakt de bikkelharde opener La Fange Existe Dans Nos Coeurs (‘de vuiligheid bestaat in onze harten’) met zijn niet aflatende intensiteit wel duidelijk. Ook Macabre Romantique komt als een in giftige nevelwolken gehuld spervuur uit de speakers knallen. De ijzersterke riffs en de enorme overtuiging waarmee dergelijke nummers worden gebracht, zorgen ervoor dat ze zich makkelijk weten te onderscheiden van de talloze middelmatige genregenoten. Op andere momenten, zoals in Que Ta Lumière Me Serve De Fin en in De Vermine Et De Fer schakelt Chaînes af en toe terug naar wat stoerdere, groovende midtemporitmes en duiken er in de dichte mist van woeste riffs en maniakale drumroffels enkele verrassend melodieuze leads op, die deze composities een epische sfeer meegeven. En in Que Vos Morts Soient Souillés Jusqu'à L'os spookt de invloed van Mütiilation nadrukkelijk rond in de dissonante, beklemmende riffs.

Wie zijn black metal dus het liefst guur en intens hoort, zal ongetwijfeld veel plezier beleven aan Les Litanies Des Chaînes. De plaat mag dan uit volstrekt vertrouwde stijlelementen bestaan, de uitvoering is uitstekend. En laat het maar aan Déhà over om voor de juiste muzikale en vocale invulling te zorgen. Ruim veertig minuten eersteklas black metal – er zijn genoeg debuterende groepen die ervoor in bloed zouden tekenen.

Tracklist:
1. La Fange Existe Dans Nos Coeurs
2. Que Ta Lumière Me Serve De Fin
3. De Vermine Et De Fer
4. Macabre Romantique
5. Que Vos Morts Soient Souillés Jusqu'à L'os
6. Vois La Lumière Aveugler Par Centaines Les Yeux Écarlates Des Hommes Rampants