Toegegeven, ik was de Nederlandse blackmetalscene de laatste jaren een beetje uit het oog verloren. Niet uit onwil, maar omdat er zo godsgruwelijk veel muziek verschijnt. Inmiddels is er tijd voor een inhaalslag. Gelukkig maar, want wat zijn 'we' tegenwoordig goed bezig, zeg.

De vaderlandse black metal lijkt in de afgelopen vijf à tien jaar volwassen te zijn geworden. Relatief nieuwe namen als Kjeld, Ûngrûn (in de gaten houden!), Udegste, Standvast, Orewoet, Volc Vermaledide en Uuntar doen het echt hartstikke goed en een oudgediende als Cirith Gorgor weet ook nog steeds hoe het moet. Het Groningse Helleruin past beslist in het rijtje en is wat mij betreft samen met de Friezen van Kjeld vaandeldrager.

Waarom? Schaf jezelf dit gloednieuwe Devils, Death And Dark Arts aan en je weet het antwoord. Alleskunner Carchost (voor vrienden Niels Kuiper) neemt je mee op een gitzwarte en steenkoude reis door de diepste krochten van zijn ziel. En dat hakt heerlijk weg. Lekker hels vooral. Maar zeker niet zonder de melodie uit het oor te verliezen.

Natuurlijk is Helleruin daarin schatplichtig aan de Scandinavische grootheden. De black metal doet vooral Zweeds aan, omdat de nummers sterk op gitaarwerk leunen. Stapels keyboards tref je hier niet aan. Wel veel melodie. Regelmatig doen dergelijke passages denken aan het oude werk van Setherial, Dark Funeral en Thy Primordial, om maar wat te noemen. Helleruin klinkt alleen net een mespuntje epischer in lange tracks als de fenomenale opener The Flame Still Burns Within Me en het slotbakbeest Hymn Of Life And Death.

Daartussen gebeurt overigens genoeg fraais. Zwakke composities staan namelijk niet op deze plaat. Zelfs het naargeestige instrumentaaltje All Shades Of Ferocity beklijft, al had Carchost dit nummer van mij best verder mogen uitwerken tot een volwaardige beuker met alles erop en eraan.

Wat helpt, is dat elke noot uitstekend is vastgelegd, zonder dat de muziek te schoon of gladgestreken klinkt. Devils, Death And Dark Arts is op de eerste plaats een beenharde, rauwe aangelegenheid, maar ondertussen bulkt de muziek van de subtiele nuances, grootse gitaarlijnen en dynamiek. Dat maakt dat je deze plaat keer op keer kunt draaien, zonder dat je je ook maar een moment verveelt. Integendeel. Ongemerkt brul je binnen no time de halve plaat mee. En dat muziek blijft plakken, lijkt me toch het voornaamste. Liefhebbers weten wat ze te doen staat.

Tracklist:
1. The Flame Still Burns Within Me
2. Devils, Death And Dark Art
3. It Befalls The Night With Doom
4. All Shades Of Ferocity
5. Riddles In Devil's Tongue
6. Hymn Of Life And Death