Blashpemy Blues is het debuutalbum van de Zweedse melodic deathmetalband Vittra en de opvolger van de ep Wardens (2021). Het kwartet heeft zich laten inspireren door bands als At The Gates en In Flames, maar combineert dit met invloeden van thrash (Megadeath) en black (Dissection). Op dit debuutalbum zijn al deze invloeden te horen, maar verwacht niet veel vernieuwends. Vittra verblijft graag binnen de comfortzone.
De band is in het jaar 2017 door zanger David Döragrip (Declension) en gitarist Johan ‘Meanos’ Murmester (ex-Nattas, tevens producer) gesticht. Een jaar later kwam drummer Alex Smith (Declension) erbij, die ook bassist Gustav Svensson meenam. Het debuutalbum is met ondersteuning door Simon Johansson en Mike Wead (King Deamong, Mercyful Fate) in de SolnaSound Production Studios opgenomen.
Colossal trapt het album af met een catchy, melodieuze solo. De eerste indruk is goed, maar na meerdere luisterbeurten blijken de vocalen en riffs repetitief. Ook Halls Of Ancient, dat een beetje doet denken aan het oude Arch Enemy, is redelijk voorspelbaar. De tracks Self-Loathing en Tempation hebben hier ook last van en blijven niet hangen. Satmara begint met een fraaie, instrumentale inleiding, waarna een bijna avontuurlijke, optimistische sound gecreëerd wordt. Het is een erg catchy nummer en is minder repetitief dan de voorgaande tracks. De afwisseling van catchy riffs en melodieuze, rustigere elementen werkt ook goed in de track Lykantropi. Door de variatie krijgt de solo meer nadruk. Het is duidelijk dat Vittra zich prettig voelt bij de klassieke melodeath en daar nauwelijks van afwijkt.
Gelukkig proberen ze met de track Feeding Frenzy toch iets anders. Het is een groovend nummer met een fraaie baslijn, die de solo’s en de vocalen goed ondersteunt. De gangshouts op de achtergrond geven het een catchy karakter. Deze track bevindt zich minder in het tot nu toe vaste regime en gaat meer richting thrash. Een prettige variatie. De gangshouts zijn in Sommarfödd echter overheersend, bijna storend. Het nummer bevat gastvocalen van Anna Brygård (The Night Flight Orchestra) en is meer geïnspireerd door black metal. Zonder de gangshouts zou het een prima nummer zijn. De bonustrack Undead is een stuk steviger. Deze bevat een mix van thrash en black, met scherpe gitaren en blastbeats. De lage grunts en screams passen hier goed bij. Helaas is het een redelijk korte track en laat de sound te wensen over. Dat de sound niet helemaal zuiver is, geldt overigens voor het volledige album.
De mannen van Vittra zijn duidelijk in staat om interessante composities te schrijven. Helaas blijft de band te veel in de comfortzone. Ondank sterke en pittige solo’s, goede vocalen en catchy riffs, zijn de nummers voorspelbaar en blijven ze niet lang hangen. Er zit meer potentie in deze band dan ze laten horen. Dat maken de enkele tracks die wat meer variatie laten horen voldoende duidelijk.
Tracklist:
1. Colossal
2. Halls Of Ancient
3. Satmara
4. Lykantropi
5. Feeding Frenzy
6. Self-Loathing
7. Temptation
8. Sommarfödd
9. Undead (bonustrack)
