Dark Festival. Nee, dit is geen gothic treffen waar je in cosplay-outfit naartoe kunt. Het is de titel van het debuutalbum van Plagueland. De tracklist brengt mij terug naar mijn jeugd. In 1979 kocht mijn vader een elpee die ik als elfjarige regelmatig op de platenspeler heb gelegd. The Wall van Pink Floyd. In The Flesh? is het openingsnummer. De teksten van de rockopera begreep ik toen nog niet. ‘Dus, je dacht graag naar de show te willen? Zeg me, ontgaat je iets, zonneschijn? Is dit niet wat je verwachtte te zien?’ Nee, elke vezel in mijn lichaam verzet zich als ik het artwork bekijk. Dark Festival is geen plek waar ik graag wil zijn.

Belofte maakt schuld. De plaat moet ik beluisteren om er iets over te schrijven. Eerst wat feitjes over Plagueland. Dit is het project van multi-instrumentalist MVL (Stories From The Lost) en vocalist/tekstschrijver XDS (Nyrak, Hangman’s Hymn) in de stijl van Bishop, Hexen en Morgul. Tijdens het interview met XDS (Xavier de Schuyter) kwam deze samenwerking met MVL (Mathieu Vanlandtschoote) ter sprake. De symfonische, progressieve, zwartgeblakerde death metal is gecomponeerd en opgenomen door MVL. Vocaal is XDS een alleskunner. Hij gebruikt cleane zang die bij vlagen overeenkomsten heeft met die van Serj Tankian (System Of A Down), diepe grunts en een creepy stemgeluid dat doet denken aan Gollem (Lord Of The Rings) voor verschillende emoties in het verhaal. Daarnaast bevat de plaat gastvocalen van zangeres SMP, de vriendin van XDS.

Het inleidende Intro - Down From Here leidt je naar de duisternis, waar je wordt omringd door de ondoden. Dark Festival is een occult onderwerpingsritueel. In The Flesh duwt je abrupt in een nieuw normaal met een opzwepend tempo en een duivelse melodie. De klanken van het keyboard missen hun uitwerking niet en de Gollem-stem is geweldig. Mijn oude leven is voorbij. Fase 1, de zuivering, is voltooid. En dan verschijnt ze, hoe onwaarschijnlijk ook, in haar ware vorm; Melinoë. Haar uiterlijk is angstaanjagend. Haar ogen zijn lege zwarte holtes. The Godess Of Nightmares heeft de controle over de donkere kant van het droomlandschap. Zij kan verschijnen als wie ze maar wil, wat duidelijk wordt als de fraaie zang van SMP in de slotfase klinkt. De melodielijnen en betoverende samenzang zijn een geschenk. Fase 2, acceptatie en overgave, is succesvol afgerond. Dark Festival geeft mij een prettig gevoel.

Wat onwennig onderga ik de raveklanken in Shatterglass. Nieuw is het niet (Desideratum van Phlebotomized is fantastisch), maar dit nummer heeft wat extra luisterbeurten nodig om te groeien. Interlude - Burning Beyond brengt me terug naar de duistere, sinistere sfeer. Van nature zijn we zondig en te vaak ongehoorzaam. Ze roept me als het inwijdingsritueel, Processed Are The Meek, begint. “Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven” (Mattheus 5:5). Fraai ingeleid met orkestratie en koorzang is de logge titeltrack, waarin de verschillende vocalen van XDS door elkaar klinken, het hoogtepunt van de plaat. Voidwork Paradigm maakt mij bewust van mijn nieuwe staat van zijn. De gemixte vocalen tillen ook deze track naar een hoger niveau. Fase 3 is volbracht. Ik ben bereid alles te accepteren en te doen wat mij opgedragen wordt.

Plagueland heeft met Dark Festival een uitstekend debuut afgeleverd. Met black en death als basis valt het album in de extreme categorie, maar door afwisseling in de vocalen en het veelvuldige gebruik van toetsen, ligt de muziek meteen prettig in het gehoor. Verwacht geen flitsende solo’s, want ieder detail staat in dienst van de duistere sfeer. De productie is in eigen beheer gedaan en verdient een compliment. Momenteel wordt gezocht naar een label voor het fysiek uitbrengen van Dark Festival, maar het album is al wel digitaal verschenen op Bandcamp.

Tracklist:
1. Intro - Down From Here
2. In The Flesh
3. Melinoë
4. Shatterglass
5. Interlude - Burning Beyond
6. Processed Are The Meek
7. Dark Festival
8. Voidwork Paradigm
9. Outro - End It All