Snelle en furieuze muziek, afgewisseld met melodieuze en catchy refreinen. Voeg daar politiek treffende teksten en vooral de unieke stem van zanger Zoltan "Zoli" Téglás aan toe en je hebt precies omschreven waar de hardcore-punkband Ignite voor staat. De groep is al opgericht in 1993, maar pas in 2000 begon het echt te lopen toen klassieker A Place Called Home werd uitgebracht. Helaas is de band daarna nooit echt heel productief geweest met het uitbrengen van nieuw muziek. In 2006 kwam de formatie nog met het zeer sterke Our Darkest Days om vervolgens zijn fans nog eens tien jaar te laten wachten op het verdienstelijke A War Against You (2016).

Dat album is dan ook de zwanenzang van Zoli, want in 2019 maakt de frontman bekend dat hij Ignite inruilde voor zijn eigen project (het meer poppunk-achtige Ocean Hills). Hiermee leek de toekomst voor de groep uit Californië onzeker, want dat kenmerkende en unieke stemgeluid van Zoli Téglás vervang je niet zomaar. Of toch wel?

Inderdaad toch wel. Met Eli Santana (Holy Grail) heeft Ignite een meer dan verdienstelijke zanger aangetrokken. Het stemgeluid van de vocalist komt dicht in de buurt van Zoli, waardoor de muziek altijd herkenbaar klinkt als Ignite, maar hij heeft daarnaast ook een duidelijk en afwisselend eigen geluid. Zijn stem heeft net een rauwer randje, dat de songs meer pit geeft. Ook zijn screams zijn overtuigend. Daarnaast komt hij ook prima voor de dag in de wat rustigere stukken.

De diversiteit die Santana brengt, komt de songs ten goede. Vaak wordt hij daarbij ondersteund door achtergrondzang van de andere bandleden die het geheel nog sterker maakt en ook het oudere Ignite-sound in stand houdt. Dit terwijl er wel degelijk stilistische veranderingen zijn. Zo wordt er nog meer gespeeld met pure punkrock zoals in het voortreffelijke Anti-Complicity Anthem, The Butcher In Me en The House Is Burning, terwijl er vocaal ook geflirt wordt met metalcore zoals tegen het einde van het sterke Call Of The Dogs. De hardcore-invloeden blijven echter ook altijd aanwezig. Soms meer op de achtergrond, maar ook nadrukkelijk op de voorgrond als in prijsnummer This Day.

Het zorgt allemaal voor een lekker en energiek geheel. Helaas is de eerste helft van de plaat wel overduidelijk de beste. De eerste zes nummers zijn allemaal memorabel en sterk. Daarna zakt het niveau. Enemy, State Of Wisconsin en afsluiter Let The Beggars Beg zijn minder snel en halen de vaart er te veel uit. Daarnaast behouden ze niet allemaal de aandacht, waardoor de plaat niet zo fel en goed eindigt als deze begint.

Desondanks kan er met het naar zichzelf genoemde album gesproken worden van een prima terugkeer van Ignite. Met zanger Eli Santana is de band begonnen aan een nieuw hoofdstuk. Het is knap dat de formatie met een vervanger van Zoli Téglás is gekomen die hem niet alleen waardig vervangt, maar ook daadwerkelijk een eigen geluid aan de groep toevoegt, zonder dat de oude sound vervalt. Als je daar dan een aantal prima en opzwepende songs aan toevoegt, die zeker live voor de benodigde energie gaan zorgen, kun je van een prima comeback spreken. Nu maar hopen dat een volgend wapenfeit zich sneller aandient.

Tracklist:
1. Anti-Complicity Anthem
2. The River
3. This Day
4. On The Ropes
5. The Butcher In Me
6. Call Off The Dogs
7. The House Is Burning
8. Enemy
9. State Of Wisconsin
10. Let The Beggars Beg