Wat is er hetzelfde gebleven sinds het debuut? Het logo is nog altijd even overdreven, de teksten druipen nog steeds van het bloed en de vijf zelfde bandleden zijn er nog steeds bij. Tot zover de gelijkenissen met het debuut.
Wat is er veranderd sinds het debuut? Vrij veel: ze hebben Black lotus records ingeruild voor Firebox records en het mysterieuze aandoende artwork heeft plaats geruimd voor stoerder artwork, de productie is totaal anders aangepakt en de muziekstijl is opvallend aangepast. Uiteraard spelen de heren nog death metal maar deze keer spelen ze een andere 'deathmetalsubstijl'. Het debuut stond vol met brute Amerikaanse death metal die goed in elkaar zat en waar soms sterke melodieën soms kwamen boven drijven en er was ook ruimte voor mooie akoestische en sfeervolle passages. Op dit 'Valor in hatred' hebben ze gekozen voor een veel directere aanpak en zijn ze vooral beïnvloed door rechttoe rechtaan bands als Deicide.
Het openingstitelnummer doet de eerste twintig seconden denken aan de geniale waanzin van Cryptopsy maar daarna vervalt het nummer in een standaard Deicide track. Het is één van de betere nummers van het album en het bevat lekkere 'pit-momenten'. Daarna volgen er nog zes nummers die op het titelnummer lijken. Dat de heren hun instrumenten goed beheersen merkte je al op het debuut maar op dit album staan toch wel wat saaie instrumentale passages die te lang worden herhaalt. Het laatste nummer 'The last awakening' wordt op het einde nog een minuut of zeven uitgetrokken met saai getokkel en vage zang, zodat dit nummer met dertien minuten voor een standaard death metal liedje veel te lang klokt. Maar de heren zullen geredeneerd hebben: op deze manier is de speelduur van onze nieuwe cd toch nog acceptabel.
Al bij al is dit eigenlijk zeker geen slechte death metal cd maar het debuut (dat ook niet geniaal maar erg degelijk is) kunnen ze niet meer evenaren. De heren zijn naar mijn inziens veel te snel de studio ingedoken zodat ze niet genoeg tijd hadden om echt goede nummers te schrijven. De productie is bij vlagen 'opmerkelijk' (vooral het snaredrumgeluid werkt soms echt op mijn zenuwen) en dit schijfje brengt jammer genoeg nergens iets speciaals. Een viertal goede standaard death metal nummers kunnen een album anno 2004 niet meer redden en ik hoop dat de heren snel revanche zullen maken met een cd die hun debuut waard is, want op deze manier laten deze Finnen me achter me een teleurgesteld gevoel.
Tracklist:
1. Valor in hatred
2. The art of beheading
3. Circle of dark beliefs
4. Visions of death
5. Descent to dark clarity
6. Unleashed be the ungodly
7. Suicidal cannibalism
8. The last awakening
