Voor veel liefhebbers van symfonische power metal geldt het Italiaanse Rhapsody nog steeds als een van de grootheden uit het genre. In de jaren negentig van de vorige eeuw maakte het gezelschap, dat gecentreerd was rond gitarist (en belangrijkste componist) Luca Turilli, zanger Fabio Lione en toetsenist en mede-componist Alex Staropoli, furore met een reeks fantastische albums. Legendary Tales (1997), Symphony Of Enchanted Lands (1998), Dawn Of Victory (2000) en Power Of The Dragonflame (2002) gelden nog altijd als absolute klassiekers, ook al is de grens tussen kunst en kitsch altijd een precaire geweest bij de neoklassieke, dramatisch aangelegde Italianen.

We zijn inmiddels meer dan twintig jaar verder en er is veel veranderd. Niet alleen zijn er inmiddels meer varianten op de band ontstaan dan te tellen zijn op de vingers van één hand (en van varianten weten we anno 2021 meer dan we konden voorzien), maar ook qua stijl heeft de variant met Luca Turilli zich steeds meer ontwikkeld richting een nóg dramatischer, orkestraler en bombastischer geluid. De ‘Holzwarth-Lione-Staropoli’-variant blijft intussen actief onder de naam Rhapsody Of Fire, maar als Lione en Holzwarth na de in 2017 afgeronde reünietour de samenwerking met Turilli weer oppakken, blijft toetsenist Alex Staropoli als enige oorspronkelijke lid over.

Hoewel er vraagtekens te plaatsen zijn bij de keuze van Staropoli om onder de Rhapsody-bannier door te gaan, blijkt The Eighth Mountain een verdienstelijk album, waarop de band nadrukkelijker teruggrijpt op de klassieke platen. Frontman Giacomo Voli doet het goed, maar kan de fenomenale Lione toch niet helemaal doen vergeten. Met de nieuwe ep I’ll Be Your Hero blijft Rhapsody Of Fire qua sound voortborduren op de eerste platen van de Italianen. De nummers zijn toegankelijk en – ondanks de nadrukkelijk aanwezige, symfonische elementen – ontdaan van de dubbeldikke glamourlagen waarmee Turilli zijn composities dichttimmert. Daarmee is het bijna veertig minuten durende schijfje vooral leuk voor de liefhebbers van de platen uit de jaren negentig.

Naast het nieuwe titelnummer - een aardige, maar nogal rechtlijnige midtempotrack met een prettig in het gehoor liggend refrein – krijgen dergelijke liefhebbers met het stokoude Where Dragons Fly een fijn presentje. De folky ballad is oorspronkelijk alleen te vinden op de Emerald Sword-single uit 1998, maar is speciaal voor deze gelegenheid opgepoetst. Daarnaast bevat deze ep een aantal livenummers van het vorige album – Rain Of Fury en The Courage To Forgive, waarbij Voli zich bij met name de laatste track toch wel erg vergaloppeert. Wat heet: zijn uithalen doen pijn aan de oren!

Met The Wind, The Rain And The Moon reproduceert de band een fraaie ballad, die echter ook te vinden is op het vorige album. Waarom de track nogmaals wordt gebruikt, is onduidelijk. Daarna volgen nog eens drie alternatieve versies van hetzelfde nummer, ditmaal gezongen in het Italiaans, Spaans en Frans. Dat zal ongetwijfeld leuk zijn voor de liefhebbers van de band uit die landen, maar de meerwaarde is toch wel gering.

Zo blijkt I’ll Be Your Hero ondanks de lange speelduur als ep weinig om het lijf te hebben. De totale oogst is immers mager. Waarschijnlijk dient de plaat als zoethoudertje voor de fans, maar ik vermoed dat de casuele volger van Rhapsody Of Fire wel kan wachten tot de nieuwe langspeler. Intussen kijk ik toch vooral reikhalzend uit naar nieuw werk van Turilli/Lione Rhapsody.

Tracklist:
1. I'll Be Your Hero (Single Version)
2. Where Dragons Fly (Re-Recording)
3. Rain Of Fury (Live)
4. The Courage To Forgive (Live)
5. The Wind, The Rain And The Moon
6. Sin Un Adiós
7. Senza Un Addio
8. La Force De Me Battre