Op deze achtste plaat laten de heren weten vernieuwingsdrang niet na te streven. De muziek klinkt zoals je gewend bent van Armored Saint. Snelle en melodieuze heavy metal, met flitsend gitaarwerk en de altijd kenmerkende, krachtige stem van John Bush. Het is dan ook opmerkelijk dat ondanks dat de vocalist al de zestigjarige leeftijd nadert, zijn stembanden in optimale conditie blijven verkeren. Daarbij mag het spel van de andere bandleden absoluut niet onvermeld blijven, gezien die net zo schitteren.
De plaat start rustig met Standing On The Shoulders Of Giants. Langzaamaan ontaardt de compositie in een dynamische, fabuleuze rocksong met een groots karakter, die nergens onder doet voor de klassiekers. Het is ook wel opmerkelijk dat de muziek zich prima staande houdt naast het oudere materiaal. De nummers hebben een ouderwets gevoel, zonder dat het geforceerd overkomt. Armored Saint kijkt sowieso met weemoed terug naar het verleden. Zo is End Of The Attention Span een duidelijk protest tegen de invloed van social media en de korte aandachtspanne die de mensen hedendaags hebben. Iets wat tekstueel een terugkerend onderwerp lijkt te zijn voor de heren.Het tempo op het album ligt doorgaans hoog. Sporadisch wordt even de vaart teruggebracht om daarna weer in de versnelling te schieten. Zo worden klappers als My Jurisdiction, Do Wrong To None en Bark, No Bite afgewisseld door langzamere tracks als het meezingbare Lone Wolf en het ingetogen Unfair, dat op een fabuleuze wijze opbouwt richting het einde. Voor het beste nummer van de plaat moet je zijn bij Missile To Gun. Alle elementen die Armored Saint rijk is, worden hier voortreffelijk tentoongespreid en dat uit zich in een snelle track, met ferm gitaarwerk en een heerlijke afwisseling tussen couplet en refrein.
Met Punching The Sky levert Armored Saint zodoende wederom een parel van een plaat af. De vernieuwingsdrang blijft achterwege en de band houdt stug vast aan zijn eigen traditionele heavy metal-identiteit, maar overtuigt met zijn eigenzinnige formule de gehele speelduur. Elk nummer zit boordevol variatie, waardoor verveling niet snel toeslaat. Tel daarbij de kundigheid van de leden op en je hebt zomaar te maken met een album dat je waarschijnlijk dit jaar nog hoog in de jaarlijsten terug ziet komen. Tracklist:1. Standing On The Shoulder Of Giants
2. End Of The Attention Span
3. Bubble
4. My Jurisdiction
5. Do Wrong To None
6. Lone Wolf
7. Missile To Gun
8. Fly In The Ointment
9. Bark, No Bite
10. Unfair
11. Never You Fret
.jpg){kind=small}
