Het Griekse Fortress Under Siege bestaat al sinds het midden van de jaren negentig, maar is met Atlantis pas toe aan zijn derde langspeler. De progressieve powermetalformatie wordt al sinds jaar en dag geplaagd door bezettingswisselingen. Gitarist Fotis Sotiropoulos is het enige overgebleven oerlid. Naast hem is toetsenist Georgios Georgiou de enige die bij alle albums is betrokken. De vele personeelswijzigingen hebben ervoor gezorgd dat de band, die inspiratie uit Griekse mythen, sagen en historie put, nooit een echt eigen gezicht en geluid heeft kunnen ontwikkelen. De voorgaande twee albums tonen dan ook veel verschillen in muzikale richting en dat geldt ook voor het nieuwe werk.
Er zit maar liefst zes jaar tussen Atlantis en voorganger Phoenix Rising (2014). Gedurende die periode heeft de groep twee zangers versleten en is er uiteindelijk maar besloten om gitarist Tasos Lazaris (lid sinds 2016) tot vocalist te bombarderen en hem alle zangpartijen opnieuw in te laten zingen. Hij brengt het er als zanger goed vanaf. Zijn stemgeluid is minder glad en melodieus dan dat van zijn voorgangers. De raspende vocalen sluiten echter goed aan bij de huidige muzikale richting van meer rechttoe rechtaan power metal. Progressieve elementen zijn er nog wel, maar van de energieke, gedurfde composities die het debuutalbum The Mortal Flesh Of Love (2011) kenmerken, is weinig meer over. Jammer, want het huidige geluid onderscheidt zich stukken minder.
De vijftig minuten aan nieuw materiaal zijn echter aardig en weten te pakken. Toch lijkt er af en toe wat te ontbreken: wat energie en iets meer originaliteit met een onverwachte inslag. Slecht wordt het nergens, maar de gedachte dat er meer in had gezeten, dringt zich meermaals op. Ook het geluid is wat apart en onevenwichtig: soms dof en hier en daar schel. Bescheiden hoogtepunten zijn er zeker, zoals het mooie Silence Of Our Words en het heroïsche Hector's Last Fight, maar de liederen over helden, godinnen en buitengewone schoonheden maken geen verpletterende indruk. Zoals gezegd is het nergens dramatisch, maar na zoveel jaar en het indrukwekkende debuutalbum liggen de verwachtingen hoger.
Tracklist:
1. Lover Enforcer
2. Lords Of Death
3. Atlantis
4. Holding A Breath
5. Silence Of Our Words
6. Vengeance
7. Seventh Son
8. Lethe
9. Spartacus
10. Hector's Last Fight
11. Time For Rage
12. The Road Unknown
