Helaas staat Anathema na dertig jaar op non-actief. Tijdelijk hopelijk, want in het communiqué van de ervaren muzikanten uit Liverpool staat dat de hiatus voor onbepaalde tijd geldt. Er is dus nog hoop op een terugkeer. Zo’n omvangrijke carrière met emotionele muziek die voor velen enorm veel betekent, mag toch ook niet als een nachtkaars uitgaan met het licht tegenvallende The Optimist (2017)? Bovendien willen we toch nog graag één van de eerder dit jaar geplande shows bijwonen om het jubileum van We’re Here Because We’re Here te vieren.

Met die achtste full-length ziet niet alleen een nieuw Anathema-album na lange tijd (zeven jaar) het levenslicht in 2010, maar ook de bandleden hebben het licht gevonden. Het is alsof ze alle ellende achter zich hebben gelaten, in het verleden berusten, sterfelijkheid aanvaarden en met vertrouwen de toekomst tegemoetzien. Er gloort hoop aan de horizon (Horizons was lange tijd de werktitel van het album). Liefde is het sleutelwoord. Het levert een ongekend positieve plaat op, een frisse start na een moeilijke periode.

De lichte hoes en de hoopgevende teksten spreken boekdelen. De hoes van de lp toont zonlicht, een nagenoeg heldere lucht, Liverpool Beach en de Welsh Mountains. De afbeelding symboliseert de afkomst van en de verbondenheid tussen de bandleden. Die vriendschap is dermate goed dat het resulteert in opbeurende teksten:

Love is free, in time, in peace
And now is here this life, this dream.

en

Fly in a dream so high
Feel so alive
The world is like a jewel in your eyes
One life, feel it.

Tevens speelt spiritualiteit een rol, zoals blijkt uit Presence (“Only you can heal your life”) en de gesproken tekst in Hindsight. Het levert een album op met veel lichte melodieën, prachtige harmonieën en bemoedigende teksten.

Producer Steven Wilson heeft die positieve kijk op het leven trachten te benadrukken, waardoor de kraakheldere songs frisse lucht ademen. Het is alsof er geen wolkje aan de lucht is. Het resultaat daarvan is evenwel dat het album wat glad is geproduceerd. Desondanks prikt de emotionele factor daar wel doorheen. De bandleden zijn immers heer en meester in memorabele muziek maken met een hoge emotionele factor. Er zijn vele voorbeelden, zowel instrumentaal als vocaal: de gelaagdheid van Thin Air, de fluitende leadpartijen van gitarist Danny Cavanagh in Angels Walk Among Us, de vocale harmonieën van broer Vincent en zangeres Lee Douglas in Summernight Horizon, het krachtige inzetten van “Mother, can you hear me” in Angels Walk Among Us en het einde van A Simple Mistake. Is het niet heerlijk om “in a web, in a cage” en “It’s never too late” mee te zingen? Juist!

Doorgaans gaat het er relatief kalm aan toe, zoals in het door The Beatles geïnspireerde Dreaming Light, dat post-rockelementen (tremololeads) bevat. De muziek is zelfs fragiel, zoals in Hindsight en Angels Walk Among Us, dat naadloos overgaat in Presence en A Simple Mistake. Knap gedaan. Slechts in het tot twee keer toe sterk opgebouwde Thin Air, het van een donkere pianomelodie voorziene, polyritmische Summernight Horizon, de ijzersterke climax van A Simple Mistake en het minder geslaagde Get Off Get Out gaat het er stevig aan toe.

We’re Here Because We’re Here laat een herboren Anathema horen, dat het licht in de duisternis heeft gevonden. Hoewel er meer majeurakkoorden te vinden zijn dan op voorgaande releases zijn de prachtige harmonieën, de zeer emotionele melodielijnen en de bevlogen voordracht er nog altijd. Nog altijd is er de kenmerkende opbouw en weet men nog steeds hoe men moet toewerken naar een epische climax. De wisselwerking en samenkomst van vocalen van Vincent Cavanagh en Lee Douglas is beter uitgewerkt dan voorheen en bovendien mooi uitgelicht.

Bovenal is er een gevoel van vredigheid en balans. De muziek en teksten hebben decennialang velen door moeilijke levensfases heen gesleept en diegenen er weer bovenop geholpen. Luisteren naar Anathema heeft wat dat betreft altijd een gevoel gecreëerd waarmee je je kan vereenzelvigen, een veilige haven. Het bevrijdende en tijdloze We’re Here Because We’re Here biedt steun en brengt veel positiviteit en liefde. Het album behoort samen met de sterke opvolger Weather Systems (2012) tot het beste na de comeback. Laten we hopen dat Anathema weer snel terugkeert en dat de pauze, net als die voorafgaand aan We're Here Because We're Here, veel inspiratie oplevert.

Tracklist:
1. Thin Air
2. Summernight Horizon
3. Dreaming Light
4. Everything
5. Angels Walk Among Us
6. Presence
7. A Simple Mistake
8. Get Off Get Out
9. Universal
10. Hindsight