Het is bijna dertig jaar geleden dat het debuutalbum Lobotimizer van het Noorse driemanschap Motorpsycho het levenslicht zag. In het verleden hebben de alternatieve en psychedelische ruimterockers wel andere samenstellingen gekend, maar dat was doorgaans slechts van korte duur. De drijvende krachten achter de formatie zijn Bent Sæther en Hans Magnus Ryan. Zij zijn allebei verantwoordelijk voor diverse instrumentale partijen en zanglijnen. Drummer Tomas Järmyr maakt sinds 2017 deel uit van het trio. Veel bands worden naarmate de jaren vorderen minder productief, maar dat geldt niet voor Motorpsycho. De band brengt zelfs meer muziek uit dan ooit en heeft nog veel in de pijplijn zitten.
Het ambitieuze The All Is One vormt het laatste hoofdstuk van de Gullvåg-trilogie met The Tower (2017) en The Crucible (2019) als eerdere delen. De drie platen vormen min of meer een geheel en zijn geïnspireerd door het werk en de ideeën daarachter van kunstenaar Håkon Gullvåg, die voor alle drie de platen het wonderschone artwork heeft gemaakt. Wat betreft muziek vertonen de drie albums gelijkenissen, maar verschillen ze erg van elkaar in thematiek en klankkleur. The Tower kent de meeste overeenkomsten met het nieuwe The All Is One. Het is eveneens een dubbelalbum en bestaat vooral uit alternatieve en psychedelische rockpartijen. The Crucible is wilder, herinnert meer aan de ruige begindagen van de groep en kent bovendien flinke jazzachtige uitspattingen en partijen.
The All Is One is lang en bestaat eigenlijk uit twee delen die los van elkaar zijn opgenomen. Als luisteraar merk je van dat laatste echter weinig, want de delen vloeien moeiteloos in elkaar over. Het grote middenstuk N.O.X. vormt de kern en bestaat uit vijf delen met daaromheen meerdere traditionelere songs.
N.O.X. is een psychedelische trip van ruim veertig minuten en bestaat uit veel herhaling van een thema dat door een fragiel klinkende strijkersmelodie wordt geïntroduceerd. Uiteraard is er een hoofdrol voor het toetsenwerk en velerlei psychedelische geluidseffecten en vervormingen. Niet alleen de instrumentatie heeft soms een futuristische bewerking gekregen, maar ook de ietwat lijzige zanglijnen zijn voorzien van effecten zodat ze een spookachtig, dromerig karakter hebben. Het werk ontwikkelt zich langzaam en verandert iets bij elke herhaling van de diverse thema's en loops. Af en toe ontspoort het lekker met bijvoorbeeld wilde strijkerspartijen (Circles Around The Sun Part 1). De band doet dit niet alleen, maar krijgt hulp van Reine Fiske en Lars Horntveth (beiden Jaga Jazzist, Amgala Temple) en Ola Kvernberg (Steamdome).
Het is een bijzonder spannend stuk geworden, dat van begin tot einde boeit. Niet alleen wat betreft compositie, maar ook het algehele geluid en de mix, waarin elke noot en elk instrument duidelijk te horen zijn. De aandacht voor detail is fantastisch. Er is dan ook veel te ontdekken voor de aandachtige luisteraar in dit grootse hoofdstuk uit het 'psychoverse'. Het knappe van het album The All Is One als geheel is echter dat het indrukwekkende middenstuk het album niet overheerst. Het mag dan de hoofdrol innemen, maar dat betekent niet dat de vier tracks voor en na dit indrukwekkende staaltje musiceren verloren gaan.
De eerste vier songs hebben een traditioneler rockkarakter en doen soms wat denken aan eerdere albums van de band, hoewel ze bij lange na niet zo ruw en ruig zijn als enkele van de oude nummers. Ook hier overheerst de psychedelica. De teksten zijn soms wat duister, terwijl de muziek iets opgewekter en hoopvoller is. Het wonderschone The Same Old Rock (One Must Imagine Sisyphus Happy) heeft een melancholisch karakter met af en toe wat te veel vibrato in de zanglijnen. Het weemoedige lijkt sowieso een hoofdrol te spelen tijdens de eerste vier tracks, terwijl de afsluitende serie van vier juist een positievere inborst heeft. Vooral het dromerige en grotendeels instrumentale Dreams Of Fancy voelt aan als een opgewekt tegengewicht na de geluidsexplosies van eerder.
The All Is One is gedurfd, maar tegelijkertijd behapbaar en zo in elkaar gegoten dat er altijd wel aanknopingspunten te vinden zijn om je als luisteraar verder op de psychedelische golven van de Noren te laten meevoeren. Prima muziek voor liefhebbers van experimentele bands als King Crimson en The Alan Parsons Project (denk bijvoorbeeld aan The Raven).
Tracklist:
1. The All Is One
2. The Same Old Rock (One Must Imagine Sisyphus Happy)
3. The Magpie
4. Delusion (The Reign Of Humbug)
5. N.O.X. I Circles Around The Sun Part 1
6. N.O.X. II Ouroboros (Strange Loop)
7. N.O.X. III Ascension
8. N.O.X. IV Night Of Pan
9. N.O.X. V Circles Around The Sun Part 2
10. A Little Light
11. Dreams Of Fancy
12. The Dowser
13. Like Chrome
