Het is vrijwel onmogelijk om in een recensie van een Hate-album de naam van Behemoth te vermijden. In eerdere recensies schetste ik al mijn verbazing dat Hate, in tegenstelling tot Nergal en kornuiten, nog steeds in de marge moet ploeteren, terwijl Behemoth moeiteloos concertzalen uitverkoopt. Het verschil kan vrijwel alleen te verklaren zijn door een beter bedrijfsmodel en een nadrukkelijker showelement, want in muzikaal opzicht doet Hate nauwelijks onder voor zijn succesvolle landgenoten.

Ook met Auric Gates Of Veles - langspeler nummer elf van dit hardwerkende gezelschap – is het weer genieten geblazen voor degenen die hun portie death metal het liefst zo massief en gedisciplineerd mogelijk voorgeschoteld krijgen. Hoewel de Polen ditmaal andere inhoudelijke thematiek verkennen – paganisme, mythen en sagen – bestaat de muzikale inhoud zoals gebruikelijk uit een allesvernietigende combinatie van death en black metal. Het geheel wordt dichtgeplamuurd met een moddervette sound, die als een zweepslag aankomt. Ook in de muur van geluid die Hate optrekt, zijn de raakvlakken met Behemoth evident, om nog maar te zwijgen over de angstaanjagende buldergrunts van Adam Buszko.

Auric Gates Of Veles mag dan in het verlengde liggen van zijn voorgangers, de impact is er niet minder om. Hoewel we de band ervan kunnen betichten in herhaling te vallen, klinkt iedere full-length gedecideerd, dwingend en machinaal strak. Er valt geen speld tussen de uiterst krachtige, volwassen deathmetalcomposities te krijgen. Ze worden stuk voor stuk met mechanische precisie uitgevoerd. Het hoogtepunt wordt gevormd door het werkelijk genadeloze Path To Arkhen, dat de ene na de andere vernietigende riff op de luisteraar afvuurt. Ook de Satyricon-vibe in Sovereign Sanctity en de aan Secrets Of The Moon herinnerende, statige duisternis die af en toe in de riffs te horen is, dragen bij aan de gevoelens van urgentie en kracht die de muziek van Hate uitstraalt.

Gek genoeg is het juist het titelnummer dat als enige wat achterblijft. Dat Hate in staat is om uiterst effectieve, dreigende midtempo-nummers te schrijven, weten we sinds een geniale track als Leviathan (te vinden op het in 2015 uitgebrachte Crvsade:Zero), maar dit nummer wil maar niet echt ontvlammen. Desondanks is ook Auric Gates Of Veles weer een voltreffer van deze ondergewaardeerde band. Daar waar de laatste telg van Behemoth zijn vooruitgesnelde status niet helemaal inlost, weet Hate keer op keer te imponeren met zijn glorieuze, met militaire precisie uitgevoerde deathmetalmachinerie, die geen enkel spoor van slijtage vertoont.

Tracklist:
1. Seventh Manvantara
2. Triskhelion
3. The Volga's Veins
4. Sovereign Sanctity
5. Path To Arkhen
6. Auric Gates Of Veles
7. Salve Ignis
8. Generation Sulphur
9. In The Shrine Of Veles (Pre-Production, bonustrack)
10. Path To Arkhen (Pre-Production, bonustrack)