Op zaterdag 3 november staan onder andere Swallow The Sun en October Tide op de achttiende editie van Dutch Doom Days in Baroeg te Rotterdam. Beide bands hebben dit jaar een album uitgebracht. Van When A Shadow Is Forced Into The Light publiceerden we reeds een review. Het is de hoogste tijd dat er ook een verschijnt van In Splendor Below.
Dat is de zesde full-length van de Zweedse doom/deathformatie. Zoals we van het voormalige project van Katatonia’s Jonas Renkse gewend zijn, zijn de songs facettenrijk. Zo blijkt uit onder meer We Died In October, waarin het kleurrijke drumwerk voor een progressieve touch zorgt. Het progressieve komt meerdere malen terug op deze release, zoals in het bij vlagen zeer fraaie Opethiaanse gitaarwerk in Ögonblick Av Nåd. Daarvan zijn de teksten, zoals de titel al aangeeft, in het Zweeds.
De nadruk op dit album ligt op het gitaarwerk. Of dat nu via technische riffs of melodieuze leads is, of op een rockende manier, zoals we die van het oude Katatonia gewend zijn (Stars Starve Me). Door de heldere productie komen de bijdragen van de gebroeders Normann goed tot hun recht. Het basspel van Johan Jönsegård is minder opvallend en komt slechts bij vlagen aan de oppervlakte. Zanger Alexander Högbom wisselt goed tussen verstaanbare grunts en verhalende, black-achtige screams.
Nummers die licht boven de andere uitstijgen, zijn Stars Starve Me, het doomy Guide My Pulse, dat kortstondig verrast met blasts en Envy The Moon. De andere tracks doen er niet veel voor onder. Zo begint het album goed met I, The Polluter en zakt het kwintet nooit door de ondergrens. Tegelijkertijd moet gezegd worden dat je niet vaak op het puntje van je stoel zit en dat het vooral zeer degelijk is.
Dat laatste zorgt ervoor dat October Tide zich nooit heeft kunnen ontworstelen aan de sub-top van de doom/death. De albums en songs scoren allemaal een dikke voldoende, met hier en daar een uitschieter. Er komen interessante ideeën aan bod, maar de muziek blijft niet snel hangen. Ook In Splendor Below overtreft het debuut Rain Without End (1991) niet. Het is evenwel een zeer verzorgde release, waar de heren beslist trots mogen zijn.
Tracklist:
1. I, The Polluter
2. We Died In October
3. Ögonblick Av Nåd
4. Stars Starve Me
5. Our Famine
6. Guide My Pulse
7. Seconds
8. Envy Of The Moon
.jpg){kind=small}
