Van de ep Plastik wel, al kan deze niet over de hele lengte overtuigen. Het titelnummer, waarin de harde kant van The Mars Volta en de rustigere kanten van Agent Fresco en Red Hot Chili Peppers elkaar afwisselen, tekent voor een matige start. De wat rommelige mix, met name in de harde secties, is daar debet aan. Ook Gotodo, dat even aan Agent Fresco doet denken, is een zwakkere track. Met name het wat kinderachtige refrein doet de luisteraar zuchten en skippen.
Oxygen daarentegen toont juist de sterkste kant van de progressieve mannen. Het is een goed gestructureerde track, die begint met hoekige Meshuggah-riffs en -ritmiek. Daarna volgt een goed refrein. Ook het swingende Mind Vs. Mind mag er beslist zijn. Daarin komen (karakteristieken van) Bloc Party en Muse bijeen. Het relatief rustige Power Is So Yesterday kan ook op een positief oordeel rekenen. De afsluiter volgt een andere aanpak dan de andere tracks. Denk aan Pain Of Salvation (zang), King Crimson (toetsenwerk) en Rage Against The Machine (gave baslijn).
Plastik is dus een wisselvallig schijfje. Het toont evenwel de potentie van 22. De Noren hebben er goed aan gedaan om de experimenteerdrift op releases na Plastik te kanaliseren in een consistentere songwriting. Met name Limb2 is daar een goed voorbeeld van. Liefhebbers van bovenstaande bands, Leprous en VOLA doen de moeite zich te verdiepen in dit kwartet, waarvan we ongetwijfeld nog meer moois gaan horen.
Tracklist:
1. Plastik
2. Oxygen
3. Gotodo
4. Mind Vs. Mind
5. Power Is So Yesterday
