Wij hebben Epica, Duitsland heeft Conspiria, Spanje heeft Diabulus In Musica en Frankrijk heeft Whyzdom. Terwijl Epica voor al deze bands een voorname inspiratiebron is, geeft elk van de buitenlandse groepen een eigen touch aan de symfonische metal. Bij Diabulus In Musica zijn dat de folkelementen en Whyzdom richt zich op de cinematische zijde van het spectrum.

Eigenlijk wilden zangeres Marie Mac Leod en haar mannelijke medemuzikanten de vierde full-length From Spirit To Dust noemen, maar toen kwam Tarja met From Spirits And Gods en werd het As Time Turns To Dust. Zoals reeds vermeld richt Whyzdom zich op het bewerkstelligen van songs met een soundtrack-karakter. Denk daarbij aan Danny Elfman en Hans Zimmer. Het filmische aspect zit uiteraard in de bombastische orkestraties, maar ook in de soms theatrale zang van Marie.

Doordat de orkestraties en de zang voorop in de mix staan, moeten de gitaarpartijen het wat ontgelden. Wel geven ze samen met de ritmesectie een metaltouch aan de muziek. Door de samenkomst van alle partijen van de zes muzikanten kan de muziek wat druk overkomen. Er gebeurt veel in de nummers, die alle de vijfminutengrens overschrijden. De rustmomenten komen dan ook welgelegen, zoals het getokkel bij aanvang van The Page. Op die momenten komen de baslijnen van Tristan Demurger goed tot hun recht en ook het niet alledaagse akkoordenschema verdient een compliment. Dankzij deze elementen en de fantastische opbouw is dit beslist een van de hoogtepunten. Armageddon is dankzij het meezingrefrein een live-favoriet.

De muziek ademt veel epiek en dramatiek. Bovenop de orkestraties en de zang is er ook nog de bijdrage van zowel een mannen- als een vrouwenkoor (Dark Whispers Choir, bestaande uit vier zangeressen) en de solo’s van Vynce Leff. Zijn bijdrage en die van gitarist Régis Morin zijn goed te horen in Follow Your Heart en ook in The Mistchild, de meest toegankelijke nummers van deze release. In eerstgenoemde komt Marie met memorabele zanglijnen. Ze probeert niet koste wat het kost de hoogste noten te bereiken, zoals ze op voorganger Symphony For A Hopeless God (2015), maar daagt zichzelf wel uit en brengt het er daarbij goed vanaf. Af en toe zingt gebruikt ze haar door Tarja geïnspireerde operastem (Free As A Bird), maar haar normale zangstem levert de beste resultaten op.

Niet elke track is overigens een hoogtepunt. In Fly Away blijft Marie wat te veel op dezelfde toonhoogte zingen. In Angel Of Tears tracht het sextet te experimenteren, maar dat pakt slechts in beperkte mate onderhoudend uit. De Keltische intro is geslaagd, maar de rockende metal erna met snelle zang komt wat onsamenhangend en afgezaagd over, mede vanwege het trage tempo. Echter, in Free As A Bird is de solo op akoestische gitaar beslist een aanwinst en ook de folky melodieën in Dust We Are zijn goed geïntegreerd.

As Time Turns To Dust is een release die meerdere draaiuren nodig heeft om goed door te dringen. Elke keer ontdek je weer nieuwe bijdragen. De hoeveelheid ideeën die op je afkomt, kan de eerste luisterbeurten wat te veel van het goede zijn. De refreinen bieden de gewenste houvast. De orkestraties en de zang voeren de boventoon in de bombastische composities. Het blijft een uitdaging om niet te veel partijen bij elkaar te voegen zodat ze elkaar ontkrachten. In bepaalde nummers, zoals in The Page lukt dat goed en elders wat minder. Toch mag Whyzdom trots zijn op dit omvangrijke werkstuk, dat de Fransen ongetwijfeld nieuwe fans gaat opleveren.

Tracklist:
1. Armour Of Dust
2. Armageddon
3. Fly Away
4. The Page
5. Follow Your Heart
6. Angel Of Tears
7. Free As A Bird
8. The Mistchild
9. Dust We Are