Onze drummer Pi en gitarist Mario zaten jaren geleden samen in een band. Dat ging allemaal wel leuk en aardig maar op een gegeven moment wilden ze iets anders. Dat bandje viel uit elkaar, waarna ze een nieuwe bassist hebben gezocht, die overigens inmiddels ook weer is vervangen. Mario kende ik al jaren van concerten en hij heeft mij gevraagd of ik in zijn band wilde komen zingen. Zo is FeedForward ontstaan.
Hebben jullie al veel optredens achter de rug?
Sinds het begin? Dat zijn er wel wat hoor. Een paar honderd denk ik. Nee, wacht. Dat is een beetje overdreven. In ieder geval behoorlijk wat als je alles bij elkaar optelt. Een akoestisch optredentje hier, een paar nummers daar.
Vind je het niet lastig om optredens te regelen?
Ja, dat is inderdaad best lastig. Je hebt natuurlijk je werk en je band. Om op te treden moet je vervolgens iedereen nog eens gaan bellen, faxen en mailen en je bent natuurlijk met z’n vijven, dus iedereen moet wel kunnen op dat moment.
Zien jullie FeedForward vooral als hobbyband of hebben jullie grotere plannen?
In eerste instantie is het vooral een hobby. We vinden het gewoon erg leuk om muziek te maken met elkaar. Toch zijn we heel serieus bezig met cd’s uitbrengen en hoe we alles aanpakken. Persoonlijk zou ik het te gek vinden om door te breken en met de band geld te verdienen. Ik zou het tof vinden, maar streef er niet naar. Ik doe mijn best en geef altijd 100%, maar gebeurt het niet dan gebeurt het niet en vind ik het ook prima.
Jullie hebben nog geen platencontract. Zijn er al labels die interesse hebben getoond?
Ja, er is een label uit Finland dat interesse heeft getoond en ook een uit Duitsland. We hadden Barefoot & Naked zelf uitgebracht en die cd heeft de interesse gewekt. De labels willen nu horen hoeveel progressie we hebben geboekt. Daarom hebben we besloten om drie nummers op te nemen als ruwe mix en dan kunnen die platenmaatschappijen beslissen of ze het iets vinden.
Het beste nummer van Barefoot & Naked vind ik Fade Away. Daar heeft vervolgens mij een hoop werk in gezeten.
Dat valt eigenlijk wel mee. De toetsenpartijen in het begin zijn heel spontaan ontstaan en zijn later nauwelijks bijgeschaafd. Als iedereen dan een beetje meedoet ontstaat zoiets vanzelf. Onze beste nummers vind ik de nummers waar niet te veel aan geknutseld is.
Je schrijft zelf de teksten. Waar schrijf je graag over?
Algemene dingen. Het leven. Gewoon dingen die me opvallen. Als ik ’s ochtends de deur uitga zie ik allemaal dezelfde mensen, die allemaal naar hun werk gaan en ’s avonds weer naar huis gaan. Run The Racegaat daarover. Het deuntje aan het begin van het nummer heeft me op het idee gebracht. Ik schrijf teksten naar aanleiding van de muziek.
Klopt het dat Barefoot & Naked eerst een mini-cd zou worden?
Dat was eerst de bedoeling. We hadden vier nummers, maar omdat er een groot gat zat tussen de periodes in de studio waren er weer nieuwe nummers bijgekomen die we ondertussen ook live speelden. Mensen vroegen ons of die ook op de cd zouden komen en toen hebben we besloten om er gelijk voor te gaan. Het ging ook lekker in de studio. Als je na het opnemen van die vier nummers al op je tandvlees loopt is het anders. Het ging gewoon heel lekker en we hadden iets van waarom niet?
En er staat ook een ouder nummer op, toch?
Stop To Think hebben we er ook gelijk opgezet. Dat is al een ouder nummer, maar de cd-single is helemaal uitverkocht, vandaar dat we hem er bij hebben gedaan. Ook hebben we wat oudere nummers in een nieuw jasje gestoken.
Waar komt de titel van de cd eigenlijk vandaan?
Die heb ik bedacht, omdat ik ook de teksten schrijf. Het is een album waarop we ons allemaal bloot hebben gegeven. Dit is wie we zijn en wat we kunnen. De teksten zijn heel persoonlijk en gaan over dagelijkse dingen. Barefoot & Naked, het spreekt eigenlijk voor zich.
Je staat zelf op de hoes van de cd.
Dat is eigenlijk uit gemak. Het concept is mijn idee, alleen was het niet zo dat ik dan ook per se op de voorkant zou moeten verschijnen. Een goede vriendin van mij is fotografe en heeft die foto genomen. Ze is heel goed met photoshop en dat was wel nodig ook, want ik wilde niet met al mijn tatoeages erop. Het hoefde niet heel duidelijk te zijn dat ik dat was.
Ik ben door mijn vragen heen. Wil je zelf nog iets kwijt?
Dat ik heel blij ben dat we momenteel eindelijk wat aandacht krijgen. Het geeft een fantastisch gevoel dat mensen zoals jij een interview met ons willen doen of onze cd willen bespreken. We krijgen heel veel goede recensies, dat geeft een enorme kick.
