Er zijn ongeveer honderd man aanwezig als de Belgisch-Nederlandse combinatie even na half acht de avond aftrapt. Saille speelt maar een half uur, maar overtuigt met een goed verzorgde set die ik graag wat langer had zien duren. Het geluid staat goed afgesteld, veel beter dan eind vorig jaar tijdens het optreden op Eindhoven Metal Meeting. De fraaie melodieën komen er daardoor vandaag goed uit en menig bezoeker is onder de indruk van de epic black metal van de zuiderburen. De nadruk ligt vanavond op het meest recente album Eldritch, maar ook de andere tracks vinden goedkeuring. De heren verdwijnen van het podium voordat de laatste toon heeft geklonken en het waarderende applaus van het publiek verdwijnt dan ook helaas in het niets. De bezoekers die de openingsact niet hebben gezien, omdat ze later binnenkwamen, hebben zeker wat gemist.

“I am the first, I am the last. As a titan I walk the earth. There is no heaven, only hell”, prijkt het op de fraaie banners die het podium tijdens het optreden van Septicflesh sieren. Ook de Grieken laten een goede indruk achter en zijn gezegend met een goed geluid. Daarbij moet ik wel zeggen dat er wat elementen afkomstig zijn van een tape, waardoor je af en toe het gevoel krijgt naar een cd te luisteren in plaats van bij een liveconcert aanwezig te zijn. Laat dit het enige minpuntje zijn, want verder overtuigen de vette riffs, de power van de ritmesectie en de expressie van de zanger. Hij probeert meerdere malen het publiek wat op te peppen (we mogen onder andere een ‘crescendo orchestra’ vormen), maar dat lukt slechts gedeeltelijk. Het blijft beperkt tot een minipit waar je in het midden gewoon je veters kunt gaan zitten te strikken of je breakdancemoves kunt demonstreren. Desondanks weten de Grieken veel indruk te maken op een groot aantal fans die eigenlijk alleen voor Moonspell kwamen.

Het groeiende aantal bezoekers ziet en hoort het allemaal goedkeurend aan. Ook ondergetekende is onder de indruk van de gespierde metaltracks van Septicflesh. Het leeuwendeel daarvan is afkomstig van het meest recente album Titan (2014). Verder speelt de ervaren en geoliede machine iets oudere songs. Pyramid God, Prototype, The Vampire From Nazareth en Anubis komen het sterkst uit de verf. Aan het einde van de set kondigt zanger Spiros Antoniou, die de bas bijna onder knieniveau heeft hangen, de nieuwe drummer Kerim ‘Krimh’ Lechner aan, die een buitengewoon strakke en krachtige prestatie levert. Ook de anderen zorgen voor een geslaagd optreden. Septicflesh wint met een sterk optreden nieuwe fans. De frontman sluit met goed nieuws af: we mogen ons volgens hem verheugen op een nieuw album.

Een gesproken intro luidt het optreden van hoofdact Moonspell in. Te verwachten is dat er veel tracks van het nieuwe album Extinct de revue zullen passeren en dat is inderdaad het geval. Maar liefst zeven recente nummers sieren de setlist. Tussendoor en met name aan het einde van de set zijn het de toppers van met name het debuutalbum Wolfheart die de setlist sieren. Deze klassieker viert dit jaar het twintigjarig jubileum. In het begin van het optreden moeten de geluidsman hard werken om het geluid goed afgesteld te krijgen. De drums staan te hard in de mix en de ritmegitaar te zacht. Ook zanger Fernando Ribeiro moet zijn stem nog even opwarmen. De timing en de zuiverheid zijn nog niet geweldig. Daar komt na een paar tracks verbetering in. Tijdens Mephisto valt echter het geluid van het keyboard weg. Bij Vampiria lijkt het goed te gaan, maar de apparatuur laat de Portugezen opnieuw in de steek, wat de zanger in een tijdelijke staat van moedeloosheid brengt: “Someone roll me a joint please”. Afgezien van deze technische problemen, gaat het verder allemaal goed en is de show goed verzorgd.

In het begin reageert men nog wat afwachtend op de gothicrocksongs van het nieuwe album, maar later wordt dat beter, vooral tijdens Medusalem en The Last Of Us. Het zijn echter de publieksfavorieten Opium, Vampiria en Alma Mater waarop men zit te wachten en die de zaal tot meezingen en headbangen aanzet. Er komt zodoende aardig wat beweging in, vooral met de folksong Ataegina (een bonustrack op Wolfheart, die mensen aan het dansen krijgt) en de klassieker Alma Mater. We krijgen nog een toegift met twee songs: Wolfshade (A Werewolf Masquerade en Full Moon Madness. Een mooi slot van een geslaagde avond met drie goede bands. De nieuwe tracks van Moonspell beleefden vanavond een geslaagde vuurdoop en het jubileumwerk verliest nimmer aan overtuigende kracht. Saille en Septicflesh stemden ook tot tevredenheid en zo keert iedereen tevreden huiswaarts.

Setlist Moonspell:
1. Breathe (Until We Are No More)
2. Extinct
3. Opium
4. Awake!
5. …Of Dream And Drama (Midnight Ride)
6. Medusalem
7. The Last Of Us
8. Domina
9. Nocturna
10. Malignia
11. Funeral Bloom
12. The Future Is Dark
13. Mephisto
14. Vampiria
15. Ataegina
16. Alma Mater

Toegift:
17. Wolfshade (A Werewolf Masquerade)
18. Full Moon Madness

Setlist Septicflesh:
1. War In Heaven
2. Communion
3. Order Of Dracul
4. A Great Mass Of Death
5. Pyramid God
6. Titan
7. Prototype
8. The Vampire From Nazareth
9. Dogma
10. Anubis
11. Prometheus

Setlist Saille:
1. Emerald
2. Walpurgis
3. Maere
4. Haunter Of The Dark
5. Eater Of Worlds

Meer foto's vind je op Facebook.