Als eerste was het Zwitserse Pure Inc. aan de beurt. Echt op hun plaatsen waren ze niet, want tussen de andere drie heavy/power-metalgeöriënteerde bands is deze metaligere versie van Soundgarden niet echt op hun plaats. Toch was het een goed optreden met sterke zang, pakkende riffs en enorm veel enthousiasme van de band. Alleen wat jammer van het Duits dat de zanger tussen de nummers door bezigde.
Na deze leuke opener was het de beurt aan ‘melodieuze metal’-held Rob Rock die volgens eigen zeggen voor het eerst in Nederland optrad. Na Pure Inc. die tijdens deze show toch wat buiten de metalboot vallen, is Rob Rock dan toch de muziek waar de mensen op af zijn gekomen, want met een aantal ijzersterke songs heeft hij het publiek zo plat. De zang is werkelijk formidabel. Alle hoge noten weet hij feilloos te produceren en dat ook allemaal nog eens in een razend tempo. Power/heavy metal op zijn best. Helaas was het al snel afgelopen, maar om dat goed te maken, speelde hij nog een nummer van Driver, een project uit 1990 met oorspronkelijk Roy Z. op gitaar. Een mooie afsluiter voor een keurig optreden. Hopelijk heeft hij er net zo van genoten als het publiek en komt hij nog eens terug.
Als derde band maakte Circle II Circle vrij snel Rob Rock haar opwachting. Deze band van ex-Savatage zanger Zak Stevens speelt een wat meer powermetalgerichte vorm van heavy metal dan Savatage deed. Direct zat de sfeer er goed in met wat nummers van hun nieuwe album The Middle of Nowhere, zoals All That Remains, Cynical Ride en het titelnummer. Het publiek werd goed vermaakt door Zak Stevens die flink wat te vertellen had tussen de nummers door en het publiek tijdens de show ook actief betrok bij de nummers. Het geheel klonk uitstekend en met enkele Savatage-nummers, zoals afsluiter The Edge Of Thorns, was dit zeker de topper van de dag.
Uiteindelijk was het na ruim drie kwartier wachten tijd voor Masterplan! Deze Duitse power/heavyband met in hun gelederen twee ex-Helloween leden en een zanger met een stem waar je alleen maar respect voor kunt hebben, zou een mooi feestje moeten zijn. Op zich was het dat ook, maar anderhalf uur spelen voor een band met maar twee albums is wel erg lang. Opvallend was dat de rustige nummers niet echt overkwamen en eigenlijk gewoon te lang duurden. De goede sfeer en het meejuichende publiek dat er was tijdens de wat snellere nummers ontbak tijdens deze langzame tussenpozen. Naarmate de set vorderde begon het ook allemaal wel erg veel op elkaar te lijken.
Kwalitatief staat de band natuurlijk zijn mannetje, want alles wat ze op plaat doen, maken ze live ook waar. Misschien is dat ook wel een beetje het probleem, want er zit weinig verschil tussen hoe de nummers op het album klinken en hoe ze deze live wegzetten. Natuurlijk is er zo nu en dan een spectaculaire solo en een moment waarop het publiek even wild mee kan doen, maar over het algemeen is er weinig toegevoegde waarde. Wat op zich wel bijzonder was, was dat ze een nummer speelden dat niet op de albums is verschenen, maar alleen als single is uitgebracht, namelijk Love Is A Rock. Over het algemeen vond ik de nummers van hun debuutalbum wat beter uit de verf komen dan de nummers van het nieuwe album Aeronautics. Al met al was het een uitstekend concert.
Tijdens Masterplan was er nog een klein voorval met de lichtshow, want deze viel in zijn geheel uit, wat leidde tot woedende reacties van de dienstdoende lichtman. De band liet niets merken en speelde stug door in het semi-donker, wat toch wel een knappe prestatie is. Enkele minuten later was dit euvel gelukkig weer verholpen.
In het bijzonder moet nog vermeld worden, dat het geluid in De Bosuil echt uitstekend was. Vrijwel alles kwam goed tot zijn recht. Het was kortom een leuke tweede paasdag in Weert en zoals de zanger van Pure Inc. al zei, zijn deze vier bands voor slechts 17 euro een echt kadootje.
Masterplan:
Circle II Circle:
Rob Rock:
