Allereerst Mike St-Jean. De helft van de zaal is afgeschermd met een groot gordijn, maar zelfs dan zijn er nog veel lege plekken en er klinkt geroezemoes. Het oogt leeg. Velen zitten op de traptreden te wachten. De drieëndertigjarige producer op het podium, tevens toetsenist, lichttechnicus en visueel ontwerper, is bij het metalpubliek wellicht bekend vanwege zijn samenwerking met Devin Townsend, maar staat vanavond wat verloren in het donker rechts op het podium achter zijn elektronica. De relaxte liftmuziek (zonder show) sluit niet goed aan bij wat later op de avond volgt en slaat daarom niet aan bij het geringe aantal toeschouwers.

Multi-instrumentalist, songwriter en producer Daniel Cardoso weet meer handen op elkaar te krijgen. De drummer/toetsenist van Anathema staat links op het podium en laat op de achtergrond beelden zien die de sfeer van de muziek versterken. Die sfeer en de raakvlakken qua opbouw en maatsoort met Anathema zorgen voor meer betrokkenheid van de bezoekers.

Er zit een mooie opbouw in de avond, want het duo dat door het leven gaat als AVA, weet nog meer reactie te bewerkstelligen. Dat komt onder andere door de presentatie van Anna Phoebe, de violiste die meerdere keren met de hoofdact van vanavond heeft samengewerkt en een achtergrond heeft in de wereld van rock, wereld- en klassieke muziek. Haar bewegingen zijn expressief en ze heeft meerdere keren contact met de Nederlandse toetseniste Aisling Brouwer, die met haar pianoklanken vooral in de hoek van tv- en filmmuziek zit. Beiden komen kort aan het woord, maar ze laten vooral een aangename combinatie horen van hun achtergronden. De samensmelting daarvan werkt goed. Het geheel is dromerig en cinematisch. Op de achtergrond zijn beelden te zien van onder meer de clip van In Motion, één van de hoogtepunten op de setlist. Niet elk nummer van het volgend jaar te verschijnen debuutalbum slaat aan, maar de dames laten een positieve indruk achter.

Inmiddels zijn er wat meer mensen komen kijken in 013, maar het blijft opmerkelijk rustig, ook tijdens het optreden van Anathema. Rustig is ook de term die bij de muziek past en bij het acapella-intro Because van The Beatles. De ingetogenheid van de atmosferische progrock overheerst, maar op gepaste momenten rockt het stevig. Tussen alle serieuze muziek door maken de bandleden graag een grapje en toont zanger/gitarist Vincent Cavanagh al vroeg in de set de kennis van de Nederlandse taal: "Dames en heren, goedenavond. Gaat het goed?"en "Bedankt voor het komen."

Nadat de broers Vincent en Danny (voornamelijk op gitaar) de set openen met het aardige Springfield komen de anderen het podium op voor The Lost Song Part 2. Lee Douglas zingt prachtig en je ziet de eerste fans al wegdromen met dit prachtige nummer. De ene bewerking is evenwel geslaagder dan de andere. Can't Let Go is niet bijzonder en The Lost Song Part 3 gaat ongemerkt voorbij, maar anderen stemmen juist zeer tevreden. De trance-versie van Thin Air is bijvoorbeeld geweldig. Violiste Anna Phoebe komt het podium op voor een goede uitvoering van Anathema, waarin haar expressieve soleerwerk opvalt. One Last Goodbye, één van de emotionele hoogtepunten van de set, heeft na al die jaren nog steeds veel impact op de bandleden. Vincent schiet namelijk vol, maar vervolgt desondanks zijn voordracht.

Een optreden van Anathema gaat altijd gepaard met wat foutjes. Zo slaat Danny, die er fitter uitziet dan een jaar geleden, een verkeerd akkoord aan in One Last Goodbye, gaat toetsenist Daniel Cardoso aan het eind van het optreden tijdens Untouchable, Part 2 in de fout en vergeet Lee haar tekst even in Teardrop. Desondanks pakt ze het goed op en behoort de Massive Attack-cover tot een mooi moment tijdens het optreden. Sterk is ook de bewerking van Closer, alsmede de overgang van het akoestische, voor Danny's dochter geschreven Ariel naar Are You There?. Een compliment voor de lichtshow is ook op zijn plaats, zeker als in het donkere Ariel het licht aan gaat tijdens de tekst "Staring at the sun".

Het publiek zingt sommige nummers zachtjes mee. Bij Fragile Dreams, waarin de twee broers met 'loops' werken, durft men wat harder te zingen. Uiteraard schijnt iedereen met zijn lampje van de telefoon de zaal in tijdens A Natural Disaster, waarin wederom Anna het podium opkomt en Lee prachtig zingt. Ze krijgt na afloop een welverdiende knuffel van Vincent. Het optreden eindigt met het fraai gearrangeerde tweeluik van Untouchable. Voor het gevoel duurde het optreden kort, maar het was wel een interessante avond. Drie voorprogramma's bleek echter te veel. De publieke belangstelling bleef helaas achter en Vincent sluit de avond dan ook af met de hoopvolle woorden dat er morgen bij de show in Melkweg te Amsterdam wat meer mensen zijn. "Ik zal jullie op de gastenlijst plaatsen." Hij is evenwel blij met de fans die vanavond aanwezig zijn: "Dat was heel lief vrienden, vriendinnen en ex-vriendinnen."

Setlist Anathema:
1. Springfield
2. The Lost Song, Part 2
3. Thin Air
4. Can't Let Go
5. Anathema
6. One Last Goodbye
7. The Lost Song, Part 3
8. Closer
9. Ariel
10. Are You There?
11. Teardrop (Massive Attack-cover)
12. Fragile Dreams
13. Distant Satellites
14. A Natural Disaster
15. Untouchable, Part 1
16. Untouchable, Part 2

Met dank aan William van der Voort van Cloakture Photography voor de foto's.