Opvallend is de keuze voor Vandenberg’s Moonkings om de avond te openen. Veelal gaat de voorkeur uit naar een veel minder spectaculaire act met als reden dat de hoofdact dan veel gemakkelijker overtuigt. De band heeft in de afgelopen maanden behoorlijk wat optredens gedaan en dit valt goed te merken. De heren weten in slechts een krap half uur behoorlijk wat sfeer te creëren. De kritische bezoeker valt over het aantal covers ten opzichte van eigen werk en daar valt ook wel iets voor te zeggen. Zeker de helft van de set beslaat covers, maar tegelijkertijd worden deze bijzonder goed ontvangen. Whitesnakes Here I Go Again en Led Zeppelins Rock And Roll leveren ongetwijfeld een gunstige bijdrage aan het excitementlevel.

Scorpions heeft Nederland in de laatste tien jaar opvallend weinig aangedaan. Daarnaast hebben de heren zich ook zeker niet van hun beste kant laten zien. Het optreden op Wacken Open Air 2007 is misschien wel één van de spectaculairste optredens sinds de eeuwwisseling geweest. De verwachtingen overtreffen is dan misschien wat veel gevraagd, maar evenaren kan een haalbaar doel zijn.

De Duitsers, Pool en Zweed openen wat huiverig. Dit komt door het op zich al niet op zichzelf sterk staande nummer Going Out With A Bang en het contrast tussen de nogal hard van stapel lopende en geforceerd bekkentrekkende snarenplukkers Schenker en Jabs en ietwat voorzichtige (inmiddels 69-jarige!) Klaus Meine. De interactie op het podium wordt dan ook pas natuurlijker en gepassioneerder bij klassiekers als Make It Real, The Zoo en Coast To Coast, waarop door het – voor Nederlandse begrippen – enthousiaste publiek wordt gereageerd. Voor fans van het eerste uur is er vervolgens een leuk samengestelde jarenzeventigmedley met onder andere het knallende Speedy's Coming en het verrassende Steamrock Fever, om vervolgens met twee slappe – niet nader te noemen - opvullers te navigeren richting een akoestisch setje op de catwalk voor het podium.

Een akoestische medley die uiteraard opbouwt naar de superbekende ballads Send Me An Angel en Wind Of Change. Verplichte kost, hét moment voor een toiletbezoek of retourtje naar de bar, maar deze keer meer dan welkom. Zanger Klaus Meine heeft een kleine zesduizend man aan zijn lippen hangen en geniet hier zichtbaar van. Dit geeft hém en de rest van de band duidelijk een energiekick. Dit is ook wel nodig, want de band maakt een heel gewaagde, maar buitengewoon geslaagde keuze om Mikkey Dee's aantreden te accentueren. Scorpions speelt Motörheads Overkill, welke bijzonder gefundeerd wordt neergezet en van jeu wordt voorzien met het typische Duits-Engels van Meine. Klasse!

Dit keer geen Kottack attack, maar een Dee's Fee-drumsolo op zwevend podium. Hierna komen krakers Big City Nights en Black Out aan bod, waar geen kwaad woord over te melden valt. Net zo logisch zijn de toegiften Still Loving You en Rock You Like A Hurricane. Allesbehalve logisch is dat de mannen, waarvan Rudolf Schenker en Klaus Meine dit jaar nog de zeventig bereiken, er bijzonder gepassioneerd, gedreven en overtuigend staan. Een typisch gevalletje 'Passion Rules The Game' (deze maakte helaas geen deel uit van de setlist). Wie zich een betere invulling van Tweede Paasdag kan bedenken, mag het zeggen.

Setlist Scorpions:
1. Going Out With a Bang
2. Make It Real
3. Is There Anybody There?
4. The Zoo
5. Coast to Coast
6. Top of the Bill / Steamrock Fever / Speedy's Coming / Catch Your Train (medley)
7. We Built This House
8. Delicate Dance
9. Follow Your Heart / Eye of the Storm / Send Me an Angel (medley, akoestische set)
10. Wind of Change
11. Tease Me Please Me
12. Overkill (Motörhead-cover)
13. Drum Solo
14. Blackout
15. Big City Nights

Toegift:
16. Still Loving You
17. Rock You Like a Hurricane

Setlist Vandenberg's Moonkings:
1. Tightrope
2. Nothing Touches
3. Line of Fire
4. Burning Heart (Vandenberg-cover)
5. Judgement Day (Whitesnake-cover)
6. Close to You
7. Here I Go Again (Whitesnake-cover)
8. Rock and Roll (Led Zeppelin-cover)