De band waar het vanavond om draait, is zoals bekend al tijden lang geen pure blackmetalband meer. Toch is de keuze voor Hidden Trails als supportact op zijn zachtst gezegd merkwaardig te noemen, want dit heeft niets met metal of anderszins heftige muziek van doen. De progressieve rock van het Belgische viertal is op instrumentaal vlak erg sterk en doet bij vlagen aan Ozric Tentacles denken. De zang van Jo Neyskens haalt het niveau van de instrumentatie echter niet. En ondanks dat de heren (zeker op technisch vlak) een verdienstelijk optreden geven, slaat Hidden Trails de plank als opwarmer voor Enslaved volledig mis. Het publiek lijkt er in ieder geval niets om te geven.

Het is interessant om te zien hoe veel van de Noorse bands, die in de vroege jaren negentig het blackmetalgenre op de kaart zetten, in de loop van hun carrière steeds verder van die eigenhandig gekerfde roots afgedwaald zijn. Denk aan Satyricon, Emperor, maar vooral ook Enslaved, wier aanvankelijke, primitieve sound steeds meer uitgebouwd en verdiept werd. In de evolutie van sfeervolle vikingmetalband tot ingenieuze progmetalband bood elk album nieuwe elementen en verrassingen. In die tijd wist men een gevarieerde fanschare aan zich te binden: in het publiek zijn shirts aanwezig van zowel Inquisition als Mastodon, maar iedereen lijkt te genieten. Op de muziekstijl kon je nooit blind vertrouwen, maar op de kwaliteit ervan wel. Waarmee Enslaved zich ook inliet, alles wat zij aanraken verandert in goud. Zo ook vanavond.

Enslaved tourt voor het uitstekende nieuwe album E en begint dan ook tegen half tien met het eerste nummer van dat album, Storm Son. Het is een track die eigenlijk de hele ontwikkeling van de Noren samenvat, omdat alle elementen waarin zij zich bekwaamd hebben erin vertegenwoordigd zijn. Enslaved is meester geworden in het schrijven van knap opgebouwde nummers, met sterke contrasten tussen harde en zachte passages waar veel andere bands die hetzelfde pogen te bewerkstelligen, enkel van kunnen dromen. Storm Son is de inleiding op een door een prima geluid gezegende set waarin elke periode uit de evolutie van de band wel met een nummer vertegenwoordigd is. In tegenstelling tot veel afgedwaalde Second Wave Of Black MEtal-collega's, heeft Enslaved namelijk altijd wel aandacht voor het écht oude werk, ook al heeft hun huidige muziek er weinig meer mee van doen.

Vanavond is Vetrarnótt van het debuut Vikingligr Veldi (1994) een aangename verrassing, met zijn venijnige doch bezwerende, repetitieve riffs. Een hoogtepunt in de blackmetalgeschiedenis. Desondanks ontbreken er veel favoriete nummers. Waarom wordt er bijvoorbeeld niks gespeeld van Axioma Ethica Odini (2010), het album waarmee het progressieve tijdperk definitief werd ingeluid? Echter, bij een band met zo’n uitgebreide en gevarieerde discografie zullen er altijd nummers ontbreken. Er is eigenlijk maar één echte smet op de avond en dat is de rol van de nieuwe toetsenist en zanger Håkon Vinje. Zijn cleane zang is helaas niet al te toonvast, wat een aantal gevoeligere momenten, die anders heel mooi hadden kunnen zijn, vakkundig om zeep helpt.

Ook wat het gedrag van de bandleden betreft, is men de black metal ontstegen. Men oogt wellicht nog als vikingen, maar van de aanwezigen is waarschijnlijk niemand beter geluimd dan bassist/vocalist Grutle Kjellson, die het op ‘the most awesome Monday night ever’ goed naar de zin lijkt te hebben. Dat de band na een drumsolo terugkomt voor maar liefst twee toegiften zegt genoeg over het spelplezier. Demonummer Allfáðr Oðinn neemt ons zowel thematisch als muzikaal nog eens mee naar primitiever tijden, waarna Isa de avond klinkend besluit. Na de show neemt Enslaved nog ruimschoots de tijd om de in de foyer hangende fans te leren kennen, waarbij Grutle andermaal blijk geeft van zijn beheersing van de Nederlandse taal door middel van “schipper mag ik overvaren, ja of nee”. Door de zwakke zang van Vinje was dit niet het beste optreden dat ik van Enslaved gezien heb, maar ik heb zeker mindere maandagavonden meegemaakt!

Setlist:
1. Storm Son
2. Roots Of The Mountain
3. Return To Yggdrasil
4. The River's Mouth
5. Convoys To Nothingness
6. Vetrarnótt
7. One Thousand Years Of Rain
8. Sacred Horse

Met dank aan Ronald van de Baan van LiveReviewer voor de foto's.