Saga is in zekere zin een ietwat vreemde eend in de progbijt. Waar de meeste symfonische rockbands kiezen voor een complexe en vaak technische aanpak, daar doet Saga het al veertig jaar anders. De Canadese groep opteert vrijwel altijd voor het liedje. Een pakkende songstructuur met goede refreinen, soms extreem simpel aangekleed. Als de muziek wel de complexe kant op gaat, heeft dat altijd een functie. Voordeel is dat de muziek live regelmatig meer dan een beetje swingt.

Dat Saga een band met enige humor is, blijkt wel uit het begin van het optreden. Vermomd als de jonge groep Pockets spelen Michael Sadler en co. enkele Sagasongs in een akoestisch jasje. Leuk om liedjes als Images (Chapter 1) en het ondergewaardeerde The Security Of Illusion eens in deze uitgeklede vorm voorbij te horen komen. Toch merk ik na een paar nummers wel dat ik de kenmerkende wisselwerking tussen elektrische gitaar en toetsen mis. De songs blijven weliswaar overeind, maar het speelse gitaarwerk van de tegenwoordig verbazingwekkend veel op Game Of Thrones-acteur Peter Dinklage lijkende Ian Crichton heeft versterkt gewoon meer om het lijf.

Gelukkig bedient Saga de fans na een iets te lange pauze op hun wenken. De band komt op de proppen met een fraaie dwarsdoorsnede van veertig jaar Saga, waarin de succesvolste vroege albums net wat meer aandacht krijgen dan later werk. Niet zo vreemd, want geweldige nummers als Humble Stance, Don't Be Late en On The Loose heeft de band eigenlijk nooit meer te weten overtreffen. Al passen latere tracks als On The Air en Book Of Lies naadloos tussen de klassiekers. De muzikanten spelen strak, ogen vitaal en met name zanger Michael Sadler bewijst dat er na al die jaren nog geen enkel spoortje sleet op zijn stembanden zit. De man pakt er bovendien zo nu en dan de basgitaar of synthesizer bij, zonder dat het vocaal enig effect heeft.

Het publiek bestaat vanavond met name uit mannen van middelbare leeftijd. Veel jonge fans lijkt Saga in het oosten van het land dus niet te hebben. De Metropool zit echter wel goed vol met liefhebbers. De liefhebbers zien deze avond een geweldig optreden dat gekenmerkt wordt door klasse, uitmuntend spel, speelplezier en een uitstekend zaalgeluid. Bezoekers zingen luidkeels mee en gaan met name uit hun dak op de oudste krakers. Reden genoeg voor de Canadezen om tot twee keer toe terug te komen. Het fraaie Compromise vormt een mooi slotakkoord van een fantastisch concert. Ben benieuwd of dit afscheid definitief is.

Setlist:
1. Images (Chapter 1)
2. Time To Go
3. The Perfectionist
4. Footsteps In The Hall / You Were Right / On The Other Side
5. No Regrets (Chapter 5)
6. The Security Of Illusion
7. Electric
8. Take A Chance
9. How Long
10. On The Loose
12. The Learning Tree
13. Careful Where You Step
14. Time's Up
15. Someone Should
16. On The Air
17. Mouse In A Maze
18. Book Of Lies
19. Drum Solo
20. Humble Stance
21. Scratching The Surface
22. You're Not Alone
23. Don't Be Late (Chapter 2)

Toegiften:
24. The Flyer
25. Wind Him Up
26. Compromise