Drie jaar na het titelloze debuut brengt de Oostenrijker Lukas Gosch eind 2016 zijn tweede wapenfeit uit met zijn project Ellende. Evenals op het sterke debuutalbum neemt hij hier alle instrumenten voor eigen rekening (op de sessiedrums van Paul Färber na). De sfeervolle hoes is een goede indicatie van de muziek op deze langspeler, die te categoriseren valt als melancholische black metal met veel aandacht voor sfeer. Op het eerste album werd de muziek regelmatig verfraaid met viool- en pianoklanken, maar op Todbringer komt de sfeer overwegend van traditionele metalinstrumenten.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat de markt de afgelopen jaren wel is overspoeld met dit soort groepen. Dat maakt dat Todbringer op het eerste gehoor wat minder speciaal is dan het debuutalbum. Toch laat Gosch ook hier horen zijn vak te verstaan. Na het korte intro Am Sterbebett Der Zeit ontpopt het trage Ballade Auf Den Tod zich tot een uitstekend nummer. De depressieve sfeer en de getergde vocalen roepen herinneringen op aan Nyktalgia, maar ook een naam als Abyssic Hate spookt door mijn gedachten. Ook het vijftien minuten durende Scherben laat typische, monotone depressive black metal horen. In tegenstelling tot veel bands in dit genre beschikt Ellende echter over een aardige portie muzikaliteit. Luister bijvoorbeeld maar eens naar de prachtige, druilerige melodielijnen in Verehrung en de klagerige vioolklanken in Verachtung.

Hoewel Todbringer dus iets minder spannend is dan het prima debuut, valt er voor de liefhebbers van monotone begrafenishymnes genoeg te genieten. De ijzige screams, de Duitstalige samples en het sporadisch opduikende akoestische gitaarwerk verfraaien de verder nogal alledaagse basis van de muziek. Todbringer doet het vooral goed zolang de lucht grauw en druilerig blijft. Het is vooral prima herfstmuziek om mee weg te mijmeren voor degenen die ervan houden zich in melancholie te verliezen. Het album is geen absolute hoogvlieger, maar kwalitatief goed genoeg om genreliefhebbers tevreden te stellen. Het debuut van Ellende is echter beter.

Tracklist:
1. Am Sterbebett Der Zeit
2. Ballade Auf Den Tod
3. Verehrung
4. Scherben
5. Versprochen...
6. Verachtung
7. Am Ende Stirbst Du Allein
8. Wind (Acoustic Version)