Man, man, man, wat een plaat. Ik kan er omheen draaien en een grappige opening forceren, maar dat doe ik niet. Vampiro is namelijk met afstand de beste plaat die Helstar ooit gemaakt heeft. Zo, dat is eruit. Klaar en genoeg, wat mij betreft.

Natuurlijk kom ik daar niet mee weg. Zeker niet tegenover de best wel grote hoeveelheid fans van deze US powermetalband. Maar toch is het waar. Misschien dat de fanaten die nog altijd hard gaan op het blikkerige kutgeluid van het met prachtsongs gevulde Remnants Of War of de afstandelijke mix van het briljante Nosferatu het niet met me eens zijn. Dat mag gerust. Maar ook die mensen moeten toch horen dat Helstar eigenlijk nu pas weer echt terug is. Niet dat de laatste drie cd's slecht waren. Zeker niet zelfs. Maar ze vallen in het niet bij Vampiro.

Vampiro is wat mij betreft namelijk de plaat die het gezelschap in plaats van The King Of Hell had moeten maken. Dit is namelijk de sound die Helstar kenmerkt. Ach jongens, die fenomenale, klassiek beïnvloede topriffs en die waanzinnige solo's. Om kippenvel van te krijgen, zelfs gedurende deze warme dagen. De band rond James Rivera moet hebben ingezien dat de simpelere en meer thrashgerichte aanpak voor Helstar simpelweg niet werkt. Andere bands van Rivera als Destiny's End hadden die stijl veel beter in de vingers.

Nee, Helstar hoort complex, technisch, moeilijk en uitgesponnen te zijn. De leek moet zich hierop stukbijten en de fanaat moet met een grijns weg kunnen dromen. Dat kan, want Vampiro is zowel thematisch als muzikaal het perfecte vervolg op Nosferatu. Maar dan mét een ijzersterke productie en zonder vage vullertjes. Hoewel deze nieuwe plaat bijna een uur klokt, staat er geen noot aan overbodige muziek op. Luister toch eens naar de waanzinnige opener Awaken Into Darkness met simpelweg een paar van de beste solo's die ik de afgelopen vijf jaar gehoord heb. Of het epische Black Cathedral, waarin een ouderwets sterke Rivera ongestoord schittert.

Geloof me, ik ben een liefhebber van het oude werk. Ik ken Burning Star en A Distant Thunder zo'n beetje uit mijn hoofd en zelfs het verguisde Multiples Of Black vind ik een lekker plaatje. Maar dit nieuwe album gaat daar gewoon overheen. Ik kan er niets anders van maken. Dit is topmetal. Voer voor de fans van technische US metal en voer voor elke metalhead. Dit soort gepassioneerd geschreven muziek veegt de vloer aan met de simpele 'johoho' metal van Powerwolf en Sabaton. Niets mis mee, helemaal niet, maar dit is andere koek. Kunst. Top, niks op aan te merken. Dan maar de boeken in als fanboy. Honderd punten, dus kom maar op.

Tracklist:
1. Awaken Into Darkness
2. Blood Lust
3. To Dust You Will Become
4. Off With His Head
5. From The Pulpit To The Pit
6. To Their Death Beds They Fell
7. Malediction
8. Repent In Fire
9. Abolish The Sin
10. Black Cathedral
11. Dreamless Sleep