De titelsong is een uitstekend voorbeeld van dat werk. Snelle drums en hoge vocalen worden ondersteund door vrolijke, snelle, melodieuze, en vooral erg correcte keyboardmelodietjes. Komen we meteen aan bij de ergernis van dit album (en 90% van alle PowerMetalbands, eigenlijk). HET! IS! TE! VOORSPELBAAR! De heren durven nergens echt uit de band te springen of nieuwe verrassende dingen te proberen. Men blijft liever aan het oude blauwdruk hangen dat Helloween ergens in de jaren 80 vastgelegd heeft. Dan hou je uiteindelijk een niet meer dan okee (of zoals ik hierboven al zei, degelijk) schijfje over.
Dionysus zal waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als "Die andere band van de zanger van Luca Turilli's soloalbums (Olaf Hayer dus)". Alleen met een vernieuwend geluid en minder hang naar het verleden zal de band dat etiket kwijt kunnen raken, iets wat ik jammer genoeg niet zie gebeuren.
Tracklist:
1. Divine
2. Bringer Of War
3. Anima Mundi
4. Heart Is Crying
5. What
6. Eyes Of The World
7. March For Freedom
8. Closer To The Sun
9. Forever Home
10. Paradise Land
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
