Het verbaast me eerlijk gezegd dat Ironsword ooit besproken is op Metalfan.nl. Over deze Portugezen wordt in de Nederlandstalige media namelijk met geen woord gerept en dat komt voor een deel omdat de band bij obscure labels zit of platenmaatschappijen die enkel in de Verenigde Staten distribueren. In dat geval komt de aandacht vooral voort uit liefhebberij en zelfs dan is deze band geen voor de hand liggende keuze, want epische heavy metal is eigenlijk alleen populair aan de Middellandse Zee en Duitsland.

Dat Ironsword een grote speler in de sword and sorcery-metal is, weten maar weinig metalheads in ons koude kikkerlandje. Zij verbinden liederen over Conan The Barbarian, middeleeuwse veldslagen en oeroude legenden vooral aan Manowar, maar toch is dit een wereldje waarin veel gave muziek gemaakt wordt. None But The Brave is het vierde album van deze Portugese veteranen. Maar liefst zeven lange jaren hebben we erop moeten wachten. Het is het allemaal waard geweest, want Ironsword laat weer van zich horen met een erg fijne plaat waar de liefde voor epische heavy metal vanaf spat.

Die liefde geldt vooral voor Omen en Manilla Road. De riffs doen denken aan de dagen van Battle Cry en verschillende malen wil ik tijdens het luisteren van een nummer als de titeltrack de teksten van The Axeman zingen. Dat de frontman klinkt als zijn collega van Sabaton weerhoudt me daar dan van. Dat het vocaal en in het sfeerelement ook anders kan, bewijzen songs als het weergaloze Calm Before The Storm en het fijne Vengeance Will Be Mine. Als het tempo wat teruggeschroefd wordt, dwalen de gedachten af naar Manilla Road-klassiekers Crystal Logic en Open The Gates. De zanger blijkt niet voor een gat te vangen. Verschillende keren heb ik nagezocht of het echt niet Mark Shelton in eigen persoon was die een vocale gastbijdrage levert.

Ironsword levert een feest van herkenning af voor de liefhebbers van het genre. Voor nieuwkomers en geïnteresseerden kan None But The Brave zomaar de deur openen naar de wereld van obscure traditionele metal. Het gebrek aan originaliteit wordt moeiteloos opgevangen door de vele gave songs en prachtige gitaarsolo’s. Het is jammer dat deze plaat zo’n beperkte distributie krijgt en eeuwig zonde dat Ironsword waarschijnlijk nooit onze contreien zal aandoen. Desalniettemin de moeite van het checken waard.

Tracklist:
1. Forging The Sword
2. Kings Of The Night
3. Calm Before The Storm
4. None But The Brave
5. Ring Of Fire
6. Betrayer
7. The Usurper
8. Army Of Darkness
9. Vengeance Will Be Mine
10. Cursed And Damned
11. Eye For An Eye
12. The Shadow Kingdom