Pitbulls In The Nursery; alleen al vanwege de bandnaam zou je punten moeten kunnen geven. Eigenlijk had ik niet verwacht nog iets van deze Franse technische deathmetalband te horen, maar na negen jaar er is er dan toch een nieuw album, Equanimity. De band heeft een nieuwe zanger en tekende begin dit jaar een deal met het label Klonosphere.

Het debuutalbum Lunatic (2006) was een succes in eigen land en betekende een internationale doorbraak, maar twee jaar later kreeg de band tegenslagen te verwerken. Zanger Julian Foucault (alias Panda) verliet de band en het label waar ze zaten, Black Lotus Records, ging failliet. Pitbulls In The Nursery viel in een diepe slaap, totdat in 2011 Tersim Backle zich als nieuwe zanger aandiende. Twee jaar later begonnen de heren met de voorbereidingen voor het tweede album en inmiddels is dit album uit.

Muzikaal wordt de basis gevormd door een geweldige ritmesectie; drummer Jérôme Farion en bassist François Ugarte. De jazzinvloeden die beide heren gebruiken, vormen een rode draad door de composities. Hoewel je zou verwachten dat de technische riffs van het gitaristenduo Simon Thevenet en Mathieu Commun overheersend zijn, is dat niet zo. Juist dat lijkt de kracht van drummer Jérôme, die deze getalenteerde muzikanten de ruimte geeft waar het kan en laat samenwerken waar het moet. Een opvallende instrumentale toevoeging is de sitar.

De openingstrack Crawling geeft een goede indruk van het album als geheel. Het progressieve karakter blijkt wel uit de lengte van de meeste tracks, maar ook uit veel opvallende melodiewijzigingen. Helaas is het aandeel death metal wat meer op de achtergrond verdwenen en is de invloed van metalcore veel duidelijker aanwezig op dit album. Persoonlijk vind ik dat jammer, maar het blijft knap hoe deze heren zoveel verschillende stijlen weten te combineren tot een kloppend geheel. In Soulbones komt zelfs een stukje reggea aan bod. Zanger Tersim vind ik wel een enorme verbetering. Zijn rauwe vocalen en grunts zijn erg goed te verstaan en redelijk accentloos.

Dit album zal niet de impact hebben als Lunatic, vooral omdat de band op dit album meer binnen de lijntjes blijft, maar het biedt zeker voldoende luisterplezier wanneer je houdt van progressieve, technische metal. Liefhebbers van Gojira, Hacride of Meshuggah die deze band nog niet kennen, zouden Equanimity eens moeten luisteren.

Tracklist:
1. Crawling
2. Rule The Plight
3. The Oath
4. Reality
5. Interlude
6. Insiders
7. Conspiracy
8. Soulbones
9. Your Dream’s Not Mine