Zo’n tien jaar geleden, toen 1349 aan de vooravond stond van zijn debuutplaat Liberation, werd deze band nogal gehypet. De reden daarvoor lag bij degene die de drumstokjes hanteerde: niemand minder dan Frost (natuurlijk vooral bekend van Satyricon, maar ook vanwege zijn tijdelijke werk bij Gorgoroth en Keep Of Kalessin – en een hele reeks andere bands). Inmiddels is de hype al lang en breed overgewaaid, heeft iedereen zijn mening over 1349 gevormd en gaat de band gewoon door met het uitbrengen van goede black metal.

Want goede black metal maken, dat kan 1349. De heren bewezen dat vooral met uitstekende, agressieve albums als Beyond The Apocalypse en het magnum opus Hellfire. Oké, met Revelations Of The Black Flame maakte 1349 een experimenteel uitstapje dat niet bij iedereen in goede aarde viel (het eindresultaat bleek interessant, maar toch ietwat fragmentarisch), maar sinds Demonoir is de weg omhoog weer gevonden. Vier jaar na dat prima werkstuk verschijnt via Indie Recordings Massive Cauldron Of Chaos, een plaat die grotendeels in het verlengde ligt van zijn voorganger.

Met nog geen veertig minuten aan materiaal lijkt het allemaal aan de karige kant wat 1349 ons voorschotelt, maar muzikaal gezien valt er geen speld tussen te krijgen. Massive Cauldron Of Chaos heeft zich ontdaan van de ambientpassages die nog wel op de vorige albums te vinden waren en richt zich op pure, intense black metal, gekanaliseerd in negen uitstekende nummers. Messcherpe, verwrongen riffs en fenomenaal drumwerk (Frost mag zich, in tegenstelling tot zijn werk bij Satyricon, hier wel echt uitleven) vormen de solide basis, aangevuld met de sinister raspende vocalen van Ravn. Het vlijmscherpe geluid zorgt ervoor dat 1349 direct herkenbaar is.

Massive Cauldron Of Chaos zal dan ook als een verademing komen voor degenen die verlangen naar een terugkeer naar het oudere materiaal. Want hoewel deze plaat het net niet haalt bij de eerste drie albums, benadert 1349 wel de kille, mechanische intensiteit van die platen. Bovendien weet ieder nummer te overtuigen, hoewel met name Slaves, Postmortem en het verontrustende Mengele’s (hoogtepunt van het album) nog net iets beter zijn dan de overige vijf nummers. 1349 laat dan ook horen niets aan relevantie te hebben ingeboet. De oldschoolrazernij à la Gorgoroth, Tsjuder en Urgehal, met hier en daar wat Satyricon-invloeden (het disciplinerende karakter), staat nog steeds als een huis.

Tracklist:
1. Cauldron
2. Slaves
3. Exorcism
4. Postmortem
5. Mengele's
6. Golem
7. Chained
8. Godslayer