Het is een tijd lang stil geweest rondom het Oostenrijkse Belphegor. Tot aan Blood Magick Necromance (2011) werden we regelmatig getrakteerd op nieuw materiaal en was deze band veelvuldig op de nationale en internationale podia te bewonderen met zijn compromisloze death metal (inclusief blackmetalrandje). Daarna gooiden gezondheidsproblemen van zanger/gitarist Helmuth (hij liep een tyfusinfectie op tijdens een tournee in Brazilië) roet in het eten. Daardoor heeft het drie en een half jaar geduurd voordat de band met Conjuring The Dead zijn tiende full length mocht noteren. Een mijlpaal om trots op te zijn!

Nu is niet ieder album uit de carrière van deze band een voltreffer geweest (met name Bondage Goat Zombie leed hier en daar toch wel onder de zelfs voor Belphegor-begrippen stupide teksten en enkele ongeïnspireerde nummers), maar een misser heeft er ook nooit tussen gezeten. Ook Conjuring The Dead valt zeker niet als zodanig te classificeren. Sterker nog, de band klinkt ouderwets gedreven in vergelijking met voorganger Blood Magick Necromance. Belphegor heeft langer aan de nummers geschaafd en toog bovendien naar Florida om daar met producer Erik Rutan (Hate Eternal) aan het album te werken. Het zijn zaken die zich hebben uitbetaald.

Conjuring The Dead laat namelijk een verrassend veelzijdige kant van Belphegor horen. De fans van de vorige albums hoeven niet bevreesd te zijn, want muzikaal gezien is er weinig veranderd, maar nummers als Lucifer, Take Her! en het titelnummer klinken meer uitgediept en meer doordacht dan voorheen. Vooral het geweldige Rex Tremendae Majestatis, met zijn loodzware riffs, intense versnellingen en bij vlagen opduikend, subtiel, akoestisch gitaarwerk (nooit gedacht dat ik die term ooit in een Belphegor-recensie zou gebruiken) maakt die uitdieping duidelijk. Daarnaast is ook Legions Of Destruction een intense beuker van jewelste. Het nummer bevat bovendien vocale bijdrages van Glen Benton (Deicide) en Attila Csihar (Mayhem), die absoluut meerwaarde hebben.

In grote lijnen valt verder op dat de productie van Conjuring The Dead een stuk logger en – bij gebrek aan een betere beschrijving - ietwat ‘modderiger’ is uitgevallen dan op de vorige albums. Ook de grunts van Helmuth lijken wel een stuk dieper te zijn dan voorheen, waardoor de plaat wellicht ook deathmetalliefhebbers die eerder niet uit de voeten konden met deze band kan aanspreken. Belphegor levert met Conjuring The Dead niet het beste album uit zijn carrière af, want furieuze parels (voor de zwijnen) als Lucifer Incestus en Pestapokalypse VI worden niet helemaal geëvenaard. Maar het is over de gehele lengte een prima stuk kwaliteitsmetaal dat een flinke stap vooruit is na zijn degelijke, maar iets te wisselvallige voorganger. Tijd om de podia weer te betreden!

Tracklist:
1. Gasmask Terror
2. Conjuring The Dead
3. In Death
4. Rex Tremendae Majestatis
5. Black Winged Torment
6. The Eyes
7. Legions Of Destruction
8. Flesh, Bones And Blood
9. Lucifer, Take Her!
10. Pactum In Aeternum