Descend is in 2003 opgericht als een thrashmetalband, maar na wat wisselingen in de line-up wordt het roer omgegooid naar progressieve death metal. Sinds 2008 speelt de band uit Stockholm in de huidige bezetting en in 2011 verschijnt het veelbelovende debuut Through The Eyes Of The Burdened. Hiermee krijgt de band enige naamsbekendheid, maar de plaat mist met name kracht om een doorbraak te forceren. Met een ongewijzigde samenstelling ziet de opvolger Wither eind januari 2014 het levenslicht.

Net als op het debuutalbum zijn de invloeden van Opeth duidelijk aanwezig. Zo eindigt de opener Confined By Evil met een ruim twee minuten lang durende passage die doet denken aan het einde van Deliverance. Het melodieuze tweede deel van het In Hours Of Despair herinnert aan The Baying Of The Hounds. Naast Opeth hoor je ook dat Gojira (met name tijdens het begin van In Hours Of Despair) en verschillende deathmetalbands uit Florida (vooral tijdens het eerste deel van het album met nummers als Confined By Evil, The Rancorous Paradigm en het technische Severance, compleet met blastbeats) een inspiratiebron zijn.

Tijdens de eerste helft van het album overheerst een onheilspellende sfeer, mede ingegeven door de duivelse riffs en de scherpe hese vocalen van Nima Farhadian Langroudi. Hij wisselt dit overigens prima af met grunts en sporadisch met cleane zang. Naast afwisseling in zang, zit er ook veel variatie in het gitaarspel van de heren Andreas Lindström en Alex Wijkman. Van duistere octaaf- en diminished riffs wordt vlot omgeschakeld naar akoestische en melodieuze passages. Drummer Jonathan Persson eist speciale aandacht op met knappe tempoveranderingen en veel extra interessante fills (zoals in het eerste Gojira meets Meshuggah-achtige deel van In Hours Of Despair). De cleane productie zorgt er daarbij voor dat alle muzikale kwaliteiten goed tot hun recht komen.

Met het instrumentale, akoestische intermezzo Wither (dat met een heel mooi loopje begint dat goed blijft hangen, maar ook helaas een gewaagd maar minder geslaagd loopje bevat) wordt een melancholischer en progressiever tweede deel van het album ingeleid met meerdere fraaie cleane en akoestische passages. Zo eindigt Diabolic episch briljant en kent From Grace To Grave een drietal akoestische folkpassages. De twaalf minuten durende afsluiter begint met een psychedelisch intro dat vervolgens goed opbouwt naar een progressief, episch nummer.

Descend levert met Wither een goed album af met lange, gevarieerde nummers. Nadeel van de lengte is dat de spanning minder goed wordt vastgehouden, waardoor je af gaat dwalen of de neiging krijgt te gaan skippen. Toch mis je dan interessante passages die regelmatig opduiken. Het niveau van de genoemde inspiratiebronnen wordt helaas zelden gehaald. Toch biedt Wither veel kwaliteit en variatie en verdient zeker meerdere luisterbeurten door fans met een voorliefde voor progressieve death metal.

Tracklist:
1. Confined By Evil
2. The Rancorous Paradigm
3. In Hours Of Despair
4. Severance
5. Wither
6. Diabolic
7. From Grace To Grave
8. Sundown